Skip to Content

آرشیو دسته بندی ها:وبلاگ

بلوتوث چیست؟

بلوتوث چیست؟

بلوتوث چیست؟

بلوتوث (Bluetooth) ابداعی دیگر برای راحتی و رفاه بیشتر است. این تکنولوژی برای برقراری ارتباط راحت تر بین وسایل جانبی و کامپیوتر ایجاد شد. مثلا تلفن موبایل شما می تواند شماره تلفن های حافظه خود را با نزدیک شدن به کامپیوتر و به صورت خودکار از آن دریافت نماید.

بلوتوث (Bluetooth) تکنولوژی جدیدی است که نام خود را از پادشاه دانمارکی قرن دهم Harold Bluetooth گرفته است که به زبان دانمارکی blatand مرکب از دو کلمه bla به معنای «تیره پوست» و tan به معنای «مردبزرگ» است که اقدام به یک دست سازی دانمارک و نروژ کرد.
بلوتوث امروزی که عده ای ترجمه آن را به غلط «دندان آبی» معرفی کرده اند، تکنولوژی جدیدی است که برای یک دست سازی ارتباط کامپیوترها و سیستم های مخابراتی بکار می رود و شاید این یک دست سازی مبنای انتخاب نام این تکنولوژی بوده است.
در سال 1994 شرکت مخابراتی موبایل اریکسون پایه گذار تحقیقاتی شد که هدف آن یک اینترفیس رادیویی ارزان و کم مصرف بین تلفن های موبایل خود و وسایل جانبی بود. در فوریه 1998، پنج شرکت مرکب از اریکسون، نوکیا، آی.بی.ام. ، توشیبا و اینتل گروهی به نام Special Interest Group یا SIG در این رابطه تشکیل دادند که در سال 1999 با پیوستن چهار شرکت دیگر: 3Com و لوسنت تکنولوژی و مایکروسافت و نهایتا موتورولا تعدادشان به 9 شرکت رسید.
بلوتوث جهت ایجاد اتصال بی سیم با پهنای باند کم ابداع شد تا مصرف آن به حدی ساده باشد که وارد زندگی روزمره گردد.

ادامه مطلب

مفهوم کش یا حافظه نهان

مفهوم کش یا حافظه نهان

مفهوم کش یا حافظه نهان

حافظه نهان اولیه (Level cache)

این نوع حافظه در تمام پردازنده‌های 486 و بالاتر از جمله پنتیوم درون پردازنده وجود دارد. این نوع حافظه باعث می‌شود داده‌ها با سرعت بیشتری در اختیار پردازنده قرار گیرند. اندازه این نوع حافظه در پردازنده‌های 80486 ، برابر 256 کیلوبایت است. بنابراین حافظه نهان اولیه را کاربران رایانه نمی‌توانند افزایش دهند. زیرا درون بدنه سرامیکی یا پلاستیکی پردازنده قرار دارد. پردازنده‌های پنتیوم 2 و 3 دارای حافظه نهان اولیه‌ای متشکل از 2 بخش 16 بیتی کیلوبایتی هستند که یکی برای داده‌ها و دیگری برای دستورالعملها است. این پردازنده‌ها در مجموع دارای 32 کیلوبایت حافظه نهان هستند.

اگر تا کنون یک کامپیوتر شخصی خریده باشید قطعا اصطلاح کاشه (Cache) را شنیده اید .کامپیوتر های مدرن دارای هر دو نوع کاشه های L1 و L2 حتی L3 هستند همچنین ممکن است از مقدار آن ( سلرون . سلرون دی . فول ) چیزهایی شنیده باشید این موضوع نشان میدهد که حافظه نهان یک فرایند مهم در علم کامپیوتر است که بروی هر کامپیوتری ظاهر می شود.
کاشه سازی یک فناوری مبتنی بر زیر سیستم حافظه کامپیوتر شما است . هدف اصلی یک کاشه شتاب دهی کامپیوتر شما و در عین حال پایین نگه داشتن قیمت آن است . کاشه سازی به شما امکان می دهد تا وظایف کامپیوتر خود را با سرعت بیشتری انجام دهید. برای درک ایده اصلی موجود در پشت یک سیستم کاشه اجازه دهید کار را با یک مثال فوق العاده ساده آغاز کنیم که برای نشان دادن مفاهیم کاشه سازی از یک کتابدار(پردازنده)استفاده می کند. اجازه بدهید یک کتابدار (پردازنده) را در پشت میزش تصور کنیم .او آنجا نشسته است تا کتبی که میخواهید را در اختیار شما قرار دهد برای ساده تر کردن وضعیت اجازه بدهید فرض کنیم که شما خودتان (کاربر پشت کامپیوتر) نمی توانید کتاب مورد نظر را بردارید شما باید کتاب مورد نظر خود برای مطالعه را از کتابدار (پردازنده) بخواهید تا وی آن را از یک مجموعه قفسه (یعنی بخش های مختلف پردازنده اعداد صفر و یک را ترجمه کند که این اعداد در RAM هستند) در سالن نگهداری کتابها (RAM ) برای شما بیاورد ابتدا اجازه بدهید کار را با یک کتابدار فاقد کاشه آغاز کنیم .
اولین مشتری (اولین برنامه ایی که شما اجرا کرده اید ) از راه میرسد او کتاب موبی دیک (یک برنامه مثل فتو شاپ) را در خواست میکند کتابدار (پردازنده) به سالن نگهداری کتاب (RAM) رفته و کتاب مورد نظر را برداشته به بخش مراجعه برگشته(یعنی ترجمه می کند و به مانیتور میفرسته) و کتاب را به مشتری می دهد بعدا مشتری برای باز گرداندن کتاب به کتابخانه بر می گردد (برنامه را می بندد) کتاب دار (پردازنده) کتاب مورد نظر را گرفته و آن را به سالن نگهداری بر می گرداند
سپس کتابدار به بخش مراجعه باز گشته (یعنی منتظر اجرای فرمانهای بعدی شماست (حتی حرکت موس) ) و منتظر مشتری بعدی میماند فرض کنیم مشتری بعدی نیز کتاب موبی دیک را در خواست کند(یعنی دوباره برنامه فتو شاپ را اجرا کنیم) به این ترتیب کتابدار باید به سالن نگهداری(RAM) برگردد تا کتابی را که اخیرا با آن سرو کار داشته است را برداشته و به مشتری (کاربر) تحویل دهد.در این مدل کتابدار (پردازنده) ناچار است برای آوردن هر کتاب (اجرای یک برنامه) یک چرخه کامل را طی نماید حتی کتاب های مشهوری که به دفعات در خواست شده است (یعنی برنامه هایی که به دفعات اجرا می شوند و بسته می شوند).
اجازه دهید یک کوله پشتی (حافظه نهان) را در اختیار کتابدار قرار دهیم تا بتواند 10 کتاب را در آن ذخیره کند (یعنی کتابدار دارای یک کاشه 10 کتابی است ) او در این کوله پشتی حداکثر 10 عدد از کتابهایی را نگهداری می کند که مشتریان برگردانده اند اجازه دهید از مثال قبلی استفاده کنیم اما اینبار با کتابداری که به کاشه سازی جدید و بهبود یافته مجهز شده است.

حافظه نهان ثانویه

در رایانه‌های با پردازنده 486 و بالاتر ، برای بالابردن کارآیی رایانه معمولا از حافظه نهان ثانویه نیز استفاده می‌شود. این حافظه در رایانه‌های قبل از پنتیوم 2 و 3 این نوع حافظه در کنار پردازنده بر روی کارت یا کارتریج پردازنده قرار گرفته است و به صورت ریز مجتمع با پردازنده است. در این پردازنده‌های نسل دوم سلرون و بعد از آن ، حافظه نهان ثانویه در داخل خود پردازنده قرار گرفته و اندازه آن بین 128 تا 256 کیلوبایت است. پردازنده آتلون (کا7) از 512 کیلوبایت تا 8 مگابیت حافظه نهان ثانویه را پشتیبانی می‌کند.

حافظه نهان ثانویه حافظه نهان اولیه نوع پردازنده
__ __ 386 اینتل
__ 16 و 8 کیلوبایت 486 اینتل
__ 16 کیلوبایت پنتیوم کلاسیک اینتل
__ 32 کیلوبایت پمنتیوم ام‌ام‌ایکس اینتل
512 کیلوبایت 32 کیلوبایت پنتیوم 2 اینتل
256 یا 512 کیلوبایت یا یک مگابایت 16 کیلوبایت پنتیوم پرو اینتل

مادربردها معمولا دارای حداقل 256 کیلوبایت از این نوع حافظه نهان هستند. بنابراین می‌توان گفت مقدار حافظه نهان بستگی به عوامل زیر دارد :

1. نوع پردازنده
2. اندازه حافظه اصلی
3. نوع تراشه‌های مجتمع (مجموعه تراشه مادربرد) نوع پردازنده

چنانچه حافظه اصلی در حدود 32 مگابایت باشد، 256 کیلوبایت حافظه نهان ثانویه کافی است. اما برای حافظه بین 32 مگابایت بهتر است مادربرد رایانه دارای 512 کیلوبایت حافظه نهان ثانویه داشته باشد. بالاخره چنانچه بیشتر از 64 مگابات باشد بهتر است از یک مگابایت حافظه نهان ثانویه استفاده شود. بنابراین اصل کلی در مورد حافظه نهان این است که هرچه اندازه حافظه نهان ثانویه بزرگتر ، مفیدتر است.

فرض کنیم که شما هر روز به رستوران می رید . هر روز راس ساعت 5 بعد از ظهر سفارش غذا می دید . هروز 4 نوع غذا رو به ترتیب خاص سفارس می دید . راس ساعت 5 همبرگر سفارش می دید گارسون سفارش شما رو بررسی می کنه به آشپزخونه میره بعد از 1 دقیقه همبرگر رو برای شما میاره شما همبرگر رو خورده و سفارش سوسیس می دید مجددا سفارش توسط گارسون به آشپزخانه منتقل شده و بعد از یک دقیقه غذا آماده می شه . به همین ترتیب شما سه غذای دیگه رو سفارش داده و برای هر غذا 1 دقیقه معطل میشید . خوب شما هروز همین غذاهارو سفارش داده و برای آماده شدن هر غذا 1 دقیقه معطل می شید . گارسون با خودش فکر می کنه که برای اینکه هم خودش کمتر کار کنه و هم شما کمتر معطل بشید بیاد و 1 میز دیگه ای آماده از غذاهای شما رو تهیه کنه و بلافاصله بعد از سفارش شما غذا رو روی میزتون بزاره . در اینجا گارسون” باس ” آشپزخانه ” رم ” و میز آماده ” کش ” در نظر گرفته می شن . بعد از چند روز شما همبرگر رو میخورید طبق عادت گارسون برای شما سوسیس میاره اما شما می گید که امروز املت می خوام! اینجا گارسون مجددا مجبور میشه که 1 دقیقه شما رو در انتظار بزاره تا املت رو براتون بیاره . در اینجا گارسون میز دومی رو تهیه می کنه که بر اساس انتخاب های دوم شما چیده شده . بدین ترتیب شما اگر غذایی رو سفارش بدین که در میز اول نباشه اما در میز دوم باشه بلافاصله غذا رو میل می کنید و معطل نمی شید . میز دوم در اینجا کش سطح دو یا ” Cache L2 ” هست . اصطلاحی که امروزه در رابطه با فول کش یا هالف کش گفته میشه همین کش سطح 2 هست . اصول کار پردازنده بدین صورت که پیش بینی دستورات بعدی رو کرده و جواب دستورات رو در حافظه ی نهان یا همون کش می ذاره . جالبه که بدونید پردازنده 90% دستورات بعدی رو درست حدس میزنه و اگر حدس پردازنده غلط از کار در بیاد مجبوره که به حافظه ی رم مراجعه کنه که همین مراجعه باعث تاخیر زیادی در کار پردازنده میشه . نکته ی که قابل گفتن هست اینه که این حافظه بسیار گران قیمت هست و به صرفه نیست که برای بالا بردن سرعت کامپیوتر حافظه کش تهیه کنید . ( مجبورید پردازنده هم عوض کنید!)
کتابداری را در نظر بگيريد که در يک کتابخانه مسئول تحويل کتاب به متقاضيان است . فرض کنيد در سيستم فوق ( درخواست و تحويل کتاب ) از مفهوم Cache استفاده نمی گردد. اولين متقاصی کتابی را درخواست می نمايد( فرض شده است که متقاضی خود نمی تواند مستقيما” کتاب مورد نظر را از قفسه مربوطه ،بردارد) ، کتابدار، کتاب مورد نظر را از قفسه مربوطه پيدا و در ادامه آن را تحويل متقاضی می نمايد. متقاضی پس از ساعاتی مراجعه و کتاب را تحويل می دهد. کتابدار، کتاب تحويلی را مجددا” در قفسه مربوطه قرار می دهد. پس از لحظاتی يک متقاضی ديگر مراجعه و همان کتاب قبلی را درخواست می نمايد ، کتابدار مجددا” می بايست به بخش مربوطه در کتابخانه مراجعه و پس از بازيابی کتاب ، آن را در اختيار متقاضی دوم قرار دهد.همانگونه که ملاحظه می گردد ، کتابدار مکلف است برای تحويل هر کتاب ( ولو کتاب هائی که فرکانس استفاده از آنان توسط متقاضيان زياد باشد ) به بخش مربوطه مراجعه و پس از يافتن کتاب آن را در اختيار متقاضيان قرار دهد. آيا روشی وجود دارد که با استناد به آن بتوان عملکرد و کارآئی کتابدار را بهبود بخشيد ؟
در پاسخ به سوال فوق می توان با ايجاد يک سيستم Cache برای کتابدار ، کارآئی آن را افزايش داد. فرض کنيد بخشی را با ظرفيت حداکثر ده کتاب در مجاورت ( نزديکی ) کتابدار آماده نمائيم . کتاب هائی که توسط متقاضيان برگردانده می شود، در بخش فوق ذخيره خواهند شد. مثال فوق را با در نظر گرفتن سيستم Cache ايجاد شده برای کتابدار مجددا” دنبال می نمائيم . در ابتدای فعاليت روزانه ، بخش Cache خالی بوده و هنوز در آن کتابی قرار نگرفته است . اولين متفقاصی مراجعه و کتابی را درخواست می نمايد . کتابدار می بايست به بخش مربوطه مراجعه و کتاب را از قفسه مربوطه براشته و در اختيار متقاضی قرار دهد. متقاضی پس از تحويل کتاب ، چند ساعت بعد مراجعه و کتاب را تجويل کتابدار خواهد داد. کتابدار، کتاب تحويلی را در بخش پيش بينی شده برای Cache قرار می دهد. لحظاتی بعد متقاضی ديگر مراجعه و درخواست همان کتاب را می نمايد .کتابدار در ابتدا بخش مربوط به Cache را جستجو و در صورت يافتن کتاب ، آن را به متقاضی تحويل خواهد داد. در اين حالت ضرورتی به مراجعه کتابدار به بخش و قفسه های مربوطه نخواهد بود. در روش فوق زمان تحويل کتاب به متقاضی بهبود چشمگيری پيدا خواهد کرد. در صورتيکه کتاب درخواستی توسط متقاضی در بخش Cache کتابخانه نباشد ، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ در ابتدا مدت زمانی صرف خواهد شد که کتابدار به اين اطمينان برسد که کتاب درخواستی در بخش Cache موجود نمی باشد ( جستجو) يکی از چالش های اصلی در رابطه با طراحی Cache به حداقل رساندن زمان جستجو در Cache است .سخت افزارهای جديد ، زمان فوق را به صفر نزديک کرده اند. پس از حصول اطمينان از عدم وجود کتاب در بخش Cache ، کتابدار می بايست با مراجعه به بخش مربوطه آن را انتخاب و در ادامه در اختيار متقاضی قرار دهد.
با توجه به دو مثال فوق ، چندين نکته مهم در رابطه با Cache استنباط می گردد:

– تکنولوژی Cache ، استفاده از حافظه های سريع ولی کوچک ، بمنظور افزايش سرعت يک حافظه کند ولی با حجم بالا است
– زمانيکه از Cache استفاده می گردد ، در ابتدا می بايست محتويات آن بمنظور يافتن اطلاعات مورد نظر بررسی گردد. فرآيند فوق را Cache hit می گويند. در صورتيکه اطلاعات مورد نظر در Cache موجود نباشند (Cache miss) ، کامپيوتر می بايست در انتظار تامين داده های خود از حافظه اصلی سيستم باشد ( حافظه ای کند ولی با حجم بالا )
– اندازه Cache محدود بوده وسعی می گردد که ظرفيت فوق حتی المقدور زياد باشد ، ولی بهرحال اندازه آن نسبت به رسانه های ذخيره سازی ديگر بسيار کم است .
– اين امکان وجود خواهد داشت که از چندين لايه Cache استفاده گردد.

Cache در کامپيوتر

کامپيوتر، ماشينی است که زمان انجام کارها توسط آن با واحدهای خيلی کوچک اندازه گيری می گردد.زمانيکه ريزپردازنده قصد دستيابی به حافظه اصلی را داشته باشد، می بايست مدت زمانی معادل 60 نانوثانيه را برای اين کار در نظر بگيرد. سرعت فوق بسيار بالا است ولی سرعت ريزپردازنده بمراتب بيشتر است . ريزپردازنده قادر به داشتن سيکل هائی به اندازه دو نانوثانيه است . تفاوت سرعت بين پردازنده و حافظه کاملا” مشهود بوده و قطعا” رضايت پردازنده در اين خصوص کسب نخواهد شد. پردازنده می بايست تاوان کند بودن حافظه را خود بپردازد . انتظار پردازنده و هرز رفتن زمان مفيد وی کوچکترين تاوانی است که می بايست پردازنده پذيرای آن باشد.
بمنظور حل مشکل فوق ، فرض کنيد از يک نوع خاص حافظه، با ظرفيت کم ولی با سرعت بالا ( 30 نانوثانيه ) ، استفاده گردد . سرعت دستيابی به حافظه فوق دو مرتبه سريعتر نسبت به حافظه اصلی است .اين نوع حافظه راL2 Cache می نامند. فرض کنيد از يک حافظه بمراتب سريعتر ولی با حجم کمتر استفاده و آن را مستقيما” با پردازنده اصلی درگير نمود. سرعت دستيابی به حافظه فوق می بايست در حد و اندازه سرعت پردازنده باشد .اين نوع حافظه ها را L1 Cache می گويند.
در کامپيوتر از زيرسيستمهای متفاوتی استفاده می گردد.از Cache می توان در رابطه با اکثر زير سيستمهای فوق استفاده تا کارآئی آنان افزايش يابد.

ادامه مطلب

RAID چیست؟

RAID چیست؟

RAID چیست؟

گذرگاه IDE در طبقه بندی گذرگاههای سیستم ، جزء گذرگاههای خارجی محسوب می شود و در سیستم کامپیوتر از آن به منظور ارتباط قطعاتی مانند Rewriter ، CD-ROM ، HDD و … مورد استفاده قرار می گیرد. در سیستمهای امروزی به طور معمول دو كانكتور IDE برای برقراری ارتباط بین 4 وسیله جانبی وجود دارد ولی در پاره ای سیستم ها تعداد این كانكتورها 4 مورد می باشد ، دو كانكتور به عنوان IDE ، و دو كانكتور اضافی برای استفاده تحت عنوان RAID یا ATA 133 و یا ATA 100 می باشد.

همانطور كه می دانیم با استفاده از كانكتورهای IDE ی موجود روی مادربرد امكان استفاده از حداكثر دو دستگاه بر روی هر كانكتور وجود دارد RAID تكنولوژی است كه امكاناتی نظیر افزایش سرعت بکاپ گیری همزمان روی یك یا چند درایو و … در اختیار كاربر قرار می دهد . برای هر كدام از آرایشهای ممكن هنگام استفاده از دو یا چند هارد دیسك نسخه های متفاوت RAID مطرح می شود به عنوان مثال RAID1 , RAID0 و….

به عنوان مثال RAID0 دارای مزایا و معایب ذیل می باشد:

RAID0 ذخیره سازی روی چند دیسك بدون كنترل خطا

مزایا و مشخصات :

– داده ها به بلوكهایی تبدیل می شوند و هر بلوك در هارد دیسك مجزا ذخیره می شود.

– باعث بالا رفتن كارایی سیستم I/O می گردد چرا كه بار ترافیكی نقل و انتقالات بین چندین كانال مجزا تقسیم می شود.

– بالارفتن كارایی بدلیل وجود كنترلرهای مختلفی كه عمل كنترل ترافیك را به عهده می گیرند (افزایش سرعت)

– طراحی بسیار ساده ( زیرا مدار محاسبه Parity وجود ندارد)

– عدم پرداختن به محاسبات مربوطه به Parity وكنترل خطا (افزایش سرعت به دلیل عدم پرداختن به محاسبات مربوط به Parity

معایب :

– عدم استفاده ازParity که هیچ گونه كد تشخیص و تصحیح خطا در این نوع RAID وجود ندارد.

– از كار افتادن یك درایو باعث از دست رفتن كلیه اطلاعات خواهد شد.

– عدم كارایی در محیطهای حساس به حفظ داده ها

موارد استفاده :

– میكس و پردازش تصاویر ویدیویی- میكس و مونتاژ.

– واژه پردازی نرم افزارهای تایپ و…

– كارهایی كه نیاز به سرعت بالا دارد.

ادامه مطلب

رابط ویدویی DVI چیست ؟

رابط ویدویی DVI چیست ؟

رابط ویدویی DVI چیست ؟

DVI یا (Digital Video Interface) یک رابط است که از سیگنالهای دیجیتال برای انتقال اطلاعات ویدئویی استفاده میکند. بر خلاف کارتهای گرافیکی معمول که همیشه از سیگنال آنالوگ برای خروجی خود استفاده می کنند ، DVI از سیگنالهای دیجیتال استفاده میکند.
فن آوری DVI تصاویر ویدئویی بسیار پایدار و با کیفیت را به همراه می آورد و به مونیتورهای LCD امکان نمایش تصاویر بسیار خوب را می دهد. به همین دلیل کانکتور DVI در کارتهای گرافیکی بسیار رده بالا نیز استفاده میشود به مانند کارتهای Geforce4 MX440 ، سرس Geforce4 Ti و یا ATI Radeon 7500,8500 .
دو مدل مادربردهای Iwill mP4GL و Xsonic XP845GL دارای یک درگاه DVI میباشند ، در صورتی که این دو مادربرد از Chipset های جدید اینتل i845GL استفاده می کنند که خود اینها دارای کارت گرافیک Intel Extreme میباشند که از خروجی آنالوگ مونیتور استفاده می کنند.
درگاه DVI آنها کارایی دیگری هم دارد که به کاربر امکان این را میدهد که از طریق این درگاه از کارتهایی برای بهبود عملیات کارت گرافیک بر روی Chipset استفاده کند ، که یکی از این کارتها ، کارتی است که بر روی این درگاه نشسته و امکان ایجاد خروجی دیجیتال را از کارت DVI به مادربردهای خود میدهد.

مشخصات فنی DVI :
۱ـ سازگاری با استانداردهای P & D and DFP Compatible
۲ـ پروتکل انتقال اطلاعات TMDS
۳ـ حداکثر تفکیک / کیفیت HDTV 1920×1080
۴ـ کانکتور دیجیتال DVI-V 24Pin و DVI-I 24+4 Pin برای خروجی آنالوگ و دیجیتال بصورت همزمان
۵ـ حداکثر عمق رنگ 24Bit Per Pixel
ادامه مطلب

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

پس از گمانه زنی‌های بسیار در مورد محصولِ گرافیکی اسرار آمیزِ شرکت AMD که قرار بود برای اولین بار از فناوری مبتکرانه و پرسرعت جدیدی برای حافظه استفاده کند، سرانجام این محصول را در اختیار داریم.

 

معماری تراشه‌های گرافیکی شباهتِ زیادی به اتوبوس‌های لندن دارد، به ندرت دستگاهِ جدیدی در آنها خواهید دید و از طرفِ دیگر، گاهی اوقات به طورِ غیرمنتظره ناپدید می‌شوند یا دو مدل از آنها همزمان پدیدار می‌شوند. جالبی ماجرا این است که اِی‌اِم‌دی و اِنویدیا هر دو تراشه‌های گرافیکی درجه یکشان را به فاصله‌ی یک ماه از هم ارائه کردند.

بگذارید در همین ابتدای بررسی مطلبی را روشن کنیم. دو غولِ تراشه‌های گرافیکی مسیرهای متفاوتی را برای رفعِ موانعِ گیمینگ در رزولوشن‌های بالا انتخاب کرده‌اند. البته این تصمیماتِ کلیدی در واقع قبل‌تر از اینها اتخاذ می‌شود، معمولا سال‌ها قبل، بنابراین چیزی که امروز می‌بینید مشخصاتِ اصلی طراحی شده توسطِ  تیمِ مهندسی آنها است که در سالِ ۲۰۱۲ یا حوالی آن تعیین شده است.

شرکت Nvidia قدرتِ زیادی را از معماری کم مصرفِ Maxwell بدست آورده و به توانِ عملیاتی قابلِ توجهِ آن در طراحی ۲۵۰ واتی GM200 متکی بوده است. از طرفِ دیگر، اِی‌اِم‌دی معماری GCN خود را بهینه سازی کرده و در عوض تمرکزِ خود را روی بخشِ حافظه‌ی محصولِ خود معطوف کرده است. ما همه چیز را درباره‌ی نتیجه‌ی کوشِش اِنویدیا با بررسی آمارخارق العاده‌ی GeForce GTX Titan X و همین طور جدیدا هم GTX 980 Ti می‌دانیم، پس اجازه دهید بررسی کنیم که اِی‌اِم‌دی در مقابل چه چیزی در چنته دارد و مستقیم به محصولِ برگرفته شده از معماری Fiji، یعنی رادِئون R9 Fury X بپردازیم.

همان‌گونه که قبلا خواندید، اِی‌اِم‌دی سرگذشتِ Fiji را در مراسمِ متعدد و زمان‌های مختلف، مرحله به مرحله اعلام کرده است. ابتدا جزییاتِ یک ابداع و فناوری هوشمندانه‌ی جدید که HBM خوانده می‌شد فاش شد. سپس در مراسم E3 2015 بخشی از رونمایی آن انجام شد که نمایندگانِ ارشدِ اِی‌اِم‌دی، اشاره‌هایی اِجمالی به راندمانِ این کارتِ گرافیکی داشتند و مشخصاتِ سطحِ بالای تراشه‌ی Fury X هم رسما معرفی شد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

اما Fury X پیاده سازی کاملی از معماری Fiji را به خدمت گرفته است و بر اساسِ همان روشِ ۲۸ نانومتری که از دِسامبر سال ۲۰۱۱ مورد استفاده قرار می‌گرفته، ساخته شده است. اِی‌اِم‌دی با این معماری پایه امتیازِ بزرگی را به نام خود ثبت نمی‌کند. در واقع Fury X از همان معماری GCN 1.2 یا به زبان خود اِی‌اِم‌دی مشتق نسل سومی استفاده می‌کند، مشابه‌ی همانی که در تراشه‌های گرافیکی Tonga یا Antigua و در کارت‌های گرافیکی R9 285 و R9 380 بکار گرفته شده است. راه حل Fury X برای تقابل با موانعِ پردازش در رزولوشن‌های بالا، بیش از آن‌که ظریف و مبتکرانه باشد، خَشن و بی محابا است: اِی‌اِم‌دی طراحی خود را در مقیاس بزرگتری پیاده سازی کرده تا بتواند هسته‌های پردازشی و واحدهای بافتِ بیشتری را در خود جای دهد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در حالی‌ که کارت‌های تازه متولد شده‌ی R9 390X و R9 380 به ترتیب ۲۸۱۶ و ۱۷۹۲ هسته‌ی پردازشی دارند که در ۱۱ و ۷ واحد بزرگتر  (CU(Compute Units تقسیم شده‌اند، تراشه‌ی Fiji واحدها را به تعدادِ عظیمِ ۱۶ CU افزایش داده است. با توجه به دیاگرامِ بالا، Fiji دارای ۴ واحدِ Shader Engine است که هر یک به تنهایی دارای ۱۶ compute unite هستند و هر CU هم  ۶۴ هسته را در دلِ خود دارد، با این حساب در کل تعدادِ ۴۰۹۶ واحدِ پردازشِ منطقی را در اختیار خواهیم داشت. با در نظر گرفتنِ ۱۶ واحدِ پردازشِ بافت در هر CU، در کلِ تراشه ۲۵۶ واحد TMU خواهیم داشت. با علمِ قبلی به اینکه سَقفِ فرکانسِ کاری تراشه ۱۰۵۰ مگاهرتز است، توانِ بالقوه‌ی پردازشی ۸/۶ تِرافِلاپس را تنها در یک تراشه خواهیم داشت، چیزی که به آسانی هر آنچه را که در گذشته دیده شده، حَقیر جلوه می‌دهد.

تراشه‌ی اِی‌اِم‌دی بر بستری ۵۹۶ میلی متر مربعی بنا شده، که مقداری کوچکتر از تراشه‌ی GM200 ماکسوِل انویدیا است، اما اگر چیزی در مورد طراحی این تراشه گرافیکی بدانید، مهم نیست که این تراشه چقدر بزرگ باشد، چرا که این طراحی از نظر کارشناسان همچنان یک چالش باقی می‌ماند. تمرکزِ این شرکت روی توانِ Compute یا پردازشِ چند منظوره در این معماری ( که در برخی کاربردها مثل Mining بکار گرفته می‌شد)، نگرشِ متفاوتی را در استراتژی سخت افزاری اِی‌اِم‌دی رقم زده است و بخشِ اعظمِ این تراشه هم به واحدهای پردازشی CU اختصاص داده شده است.

چیزی که در ازای پیاده سازی این روش از دست می‌دهیم، عدمِ مقیاس پذیری تعدادِ واحدهای خروجی رندر است که هنوز در تعدادِ ۶۴ واحد باقی مانده است و در کنار آن، عدم افزایشِ مشخصِ ۴ واحد پردازشِ ترسیم یا geometry و سخت افزارِ مربوطه است که هم اکنون هم در تراشه‌ی Hawaii وجود دارد. مورد دیگری که از جنبه‌ی یک کارتِ گرافیکِ بازی محور مهم است، عدمِ وجودِ بخشی است که برای اجرای سریع‌تر محاسباتِ اعشاری در Fiji لازم است و سرعتِ اجرای این محاسبات را تنها به ۱/۱۶ (یک شانزدهم) سرعتِ پردازشِ مُحاسباتِ عددِ صحیح که رقمی کمتر از توان R9 390X است ، محدود کرده است. چالشِ واقعی برای هر معماری سخت افزاری این است که گلوگاه‌هایی را که در دوره‌ی زمانی ۲ یا ۳ سال بعد ایجاد خواهد شد، پیش بینی کند. اِی‌اِم‌دی و انویدیا در این زمینه دیدگاه‌های متفاوتی را بروز داده‌اند، مثلا کارتِ GTX 980 Ti در خروجی‌های رندر یا ROP قوی‌تر است، در حالی که Fiji در بخش سایه‌زن‌ها قدرتِ بالاتری دارد.

جای دادن واحدهای بیشتر بدون افزایش مصرف

اِی‌اِم‌دی به هدف ارزنده‌ای برای جای دادنِ حدود ۵۰ درصد واحدهای سایه زن و پردازشِ بافتِ بیشتر، بدونِ افزایشِ توانِ مصرفی کارتِ گرافیکی دست یافته است، اگر بخواهیم آن را با آخرین نسلِ بهینه شده‌ی پردازنده‌های Granada که در R9 390X وجود دارد مقایسه کنیم. پُرسشِ اساسی که باید پاسخ داده شود این است که اِی‌اِم‌دی این مهم را چگونه محقق کرده است؟ پاسخ در ۳ قسمت خلاصه است.

هر اِشتقاقِ و بازسازی جدید از تراشه‌های گرافیکی قدیمی‌تر از آخرین پیشرفت‌های فناوری بهره‌مند می‌شوند، چیزی که در نسلِ اول آنها قابل پیاده‌ سازی نبود و Fiji یک نمونه‌ی آن است. اِی‌اِم‌دی آخرین دستاوردهای بهینه سازی مصرفِ توان را از تجربیاتِ خود با APU های Carrizo به Fiji منتقل کرده است.

روشی که هر کارت فرکانسِ خود را به سطحِ مشخصی در حالتِ Boost افزایش می‌دهد، به ترکیبِ مشخصی از ولتاژ و نقاطِ فرکانسی خاص بستگی دارد که با چیزی بیشتر از یک منحنی خطی تعیین می‌گردد. اکنون هر یک از این نقاط بر اساس فاکتورهای دیگری مثلِ دما و کیفیتِ سیلیکون مشخص می‌شوند و این کنترلِ دست چین شده، به Fury X امکان می‌دهد که بدونِ اتلافِ بی‌ دلیلِ ولتاژ به حداکثر سرعتِ خود دسترسی پیدا کند.

مدیریتِ توانِ هوشمندانه هم شما را فراتر از مواردِ گفته شده به پیش خواهد برد. بخشِ دومِ بهینه سازی توان، نظارت بر کنترلِ مصرف با کاستن از دما تا جای ممکن است. یک اصلِ ابتدایی فیزیک این است که اگر دما افزایش یابد، مصرفِ توان هم بیشتر می‌شود، حتی اگر ولتاژ بیشتری به پردازنده اعمال نشود که این رخداد به اثر Poole-Frenkel مشهور است. به بیانِ ساده، با خُنک نگه داشتنِ کارت توسطِ خنک کننده‌ی مایع و در دمای پایین، اِی‌اِم‌دی توانسته است به میزان مطمئنی از توانِ مصرفی کارت بِکاهد.

و البته HBM

همان‌گونه که قبلا در مورد HBM به جُزییات پرداخته‌ایم، مصرفِ توانِ HBM به میزان قابل توجهی پایین‌تر از GDDR5 است و پهنای باندِ بالاتر را با استفاده از یک عرضِ باندِ فوِق عریض، اما کندتر که مستقیما با کمک یک رابط به تراشه‌ی گرافیکی متصل می‌شود، فرآهم می‌سازد. همچنین HBM دسترسی با تاخیرِ کمتر و ساده‌تر بودنِ یکپارچگی با هسته‌ی تراشه‌ی گرافیکی را هم ارائه می‌کند. اِی‌اِم‌دی می‌گوید که بخش قابل توجهی از بسترِ تراشه را به کمکِ عدم نیاز به ساختِ رابطِ حافظه‌ی ۵۱۲ بیتی GDDR5 ( مانند همان بخشی که در R9 390X پیاده سازی شده است) صَرفه جویی کرده است.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

با اینکه HBM سرشار از مزیت‌های متعدد مثلِ پهنای باندِ بسیار بالا با تاخیرِ پایین و نیاز به فضای بسیار کمتر روی برد است، اما یک ایرادِ ابتدایی هم دارد. اولین نسلِ HBM به ۴ پشته‌ی ۱ گیگابایتی حافظه محدود است که دسترسی تراشه‌ی گرافیکی را تنها به مقدارِ کلِ ۴ گیگابایت ممکن می‌سازد. این در حالی است که اِنویدیا کارت‌های رده بالای خود را به ۶ و ۱۲ گیگابایت حافظه مجهز کرده و خودِ اِی‌اِم‌دی هم ۸ گیگابایت رم گرافیکی را در آخرین محصولات R9 390 و 390X بکار گرفته است. از اِی‌اِم‌دی در موردِ نگرانی از ایجادِ مشکلِ حافظه‌ی ۴ گیگابایتی HBM برای Fiji پرسیده شد که شرکت در پاسخ این مساله را کاملا رد کرد و از ما خواست که تاثیرِ بافرِ ۴ گیگابایتی را خودمان در تست‌ها و بنچمارک‌ها بررسی کنیم و ببینیم که  مَساله ساز می‌شود یا خیر. البته پاسخ به این پرسش سوای انجامِ تست‌های مذکور، بدون دسترسی داشتن به کارتِ مشابه‌ای که از ۸ گیگابایت رم HBM استفاده کند کمی مُشکل است.

بهره‌وری به راندمان منتهی می‌شود

اِی‌اِم‌دی توانسته یک تراشه‌ی بزرگ را با توانِ مصرفی نسبتا مناسبِ ۲۷۵ وات تولید کند، زیرا از سه فناوری کلیدی را در آن بهره گیری کرده است: کُنترل توانِ بهینه شده، خُنک کننده‌ی مایع و حافظه‌ی HBM. اگر اینها تاکنون مُعرفی نشده یا قابل استفاده نبودند، کارت Fury X می‌توانست مصرفی برابر با ۳۷۵ وات یا حتی بالاتر داشته باشد، چیزی که نه قابل بهره برداری بود و نه به راحتی خنک می‌شد.

 

حال که به مشخصاتِ تکنیکی و ویژگی‌های معماری Fury X پرداختیم، بهتر است به سراغِ خودِ محصول برویم و نگاهی به آن داشته باشیم.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

صرفه جویی در فضای اشغالی کارت که به مَدَدِ بهره گیری از HBM مُیسر شده، طولِ کارت را به ۷/۵ اینچ یا ۱۹ سانتی‌متر رسانده است. همچنین این کارت دو اسلات را اشغال می‌کند. کارتِ گرافیکِ R9 Nano حتی از این هم کوچک‌تر است و تنها ۶ اینچ یا حدود ۱۵ سانتی‌متر طول دارد.

با نگاه به خروجی‌ها مشخص می‌شود که اِی‌اِم‌دی از بکارگیری خروجی‌های تصویری قدیمی‌تر مثل DVI صرف‌نظر کرده است و به جای آن از سه اتصالِ DisplayPort 1.2a و یک اتصال HDMI 1.4 استفاده کرده است. این انتخابِ آخری تعجب برانگیز بوده است چرا که خروجی آن حداکثر به رزولوشنِ 4K در فرکانسِ نوسازی تصویرِ ۳۰ هرتز ختم می‌شود و استانداردِ جدیدتر، یعنی نسخه‌ی ۲ می‌تواند گرفتنِ ۶۰ هرتز را هم مُیسر سازد. این مساله‌ی مهمی است، چرا که ابعادِ کوچکِ کارت و کم صدایی آن، استفاده از آن را در پی‌سی های اتاق نشینمن مناسب کرده است. اما اگر تلویزیونِ 4K داشته باشید که عموما هم روی HDMI 2.0 کار می‌کنند. برای گرفتنِ رزولوشن و فرکانسِ مناسب با مُشکل مواجه خواهید شد.

سخت افزار - بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بنا بر ادعای اِی‌اِم‌دی، خُنک کننده‌ی مایعِ استفاده شده در اینجا برای دفعِ توانِ حرارتی ۵۰۰ وات کفایت می‌کند و تراشه‌ی اصلی، حافظه‌های HBM و قطعات VRM را در یک چرخه‌ی کامل در بر گرفته است. به بیان دقیق‌تر، این خُنک کننده توسطِ شرکتِ Cooler Master برای اِی‌اِم‌دی ساخته شده و پُمپِ چند کاره‌ی آن در تماسِ مُستقیم با صفحه‌ی مسی پوشش دهنده‌ی GPU و حافظه‌ی HBM  است. مسیر گردشِ مایع با یک لوله‌ی مسی و سینک حرارتی بسط داده شده تا اجزای VRM یا مدار تغذیه‌ی ولتاژ را هم در بر بگیرد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

خودِ کارت هم  یک پوششِ زیبا و شیک دارد، با جنسی از آلیاژِ نیکل آلومنیومِ سیاه رنگ که روی قاب خنک کننده کار شده است. کیفیتِ ساخت و ظرافتِ طراحی آن بهتر از کارت‌های مرجع R9 290X است. اِی‌اِم‌دی قرار است به زودی مدل سه بعدی قاب خنک کننده را در بلاگی منتشر کند تا طراحان بتوانند طرح‌های مورد نظر خود راطراحی کرده و بسازند.

البته ما طراحی چشم نواز و مدرنِ کارت‌های مرجعِ اِنویدیا با قابِ آلومنیومی را بیشتر ترجیح می‌دهیم. موردِ دیگر اینکه طراحی قابِ کارت به گونه‌ای است که لوله‌های خنک کننده از پشتِ کارت خارج می‌شوند و این خود جبرانِ کوچک بودن کارت را تا حدی می‌کند و برای نصب در کیس‌های جمع و جور کمی دردسر ایجاد می‌کند. حتی در کیس‌های بزرگتر که خنک کننده‌ی پردازنده‌ی بزرگی داشته باشند هم نصبِ کارت مُستلزمِ باز کردن و بستنِ مجددِ سینکِ خنک کننده است. ما هم مجبور شدیم فنِ غول پیکرِ Noctua NH-D15 را ابتدا باز کنیم و پس از نصبِ رادیاتورِ کارتِ Fury X در پشتِ کیس، مجددا آن را در جای خود روی مادربورد نصب کنیم.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در اینجا ۹ عدد نشانگرِ LED دقیقا بالای کانکتورهای برق ۸ پینی داریم که هدف از تعبیه‌ی آنها نمایشِ میزانِ لود تراشه‌ی گرافیکی در هر لحظه است. این نشانگرها قابلِ خاموش شدن هستند، رنگ آنها توسط تعدادی سوییچِ کوچک در پشتِ کارت از حالتِ پیش فرضِ قرمز به آبی خالص یا ترکیبی از آبی و قرمز قابلِ تغییر است. یک LED اضافه‌ی دیگر در انتهای سمتِ چپِ آنها هم ، قرار گرفتنِ کارت در وضعیت ZeroCore یا حالتِ بیکار را با نورِ سبز رنگ نشان خواهد داد.

همان‌گونه که در کارت‌های مُدرن اِی‌اِم‌دی مرسوم بوده است، یک سوییچِ بایوسِ کوچک روی کارت تعبیه شده که حالتِ دومی را برای بوتِ کارت در اختیار حرفه‌ای‌ها قرار می‌دهد که در صورت خطای تنظیماتِ بایوس اول بتوانند از تنظیماتِ کارخانه‌ای بایوسِ دوم سیستم را بوت کنند.

 

پس از بررسی مشخصاتِ فیزیکی کارت، حالا نوبت به یک آزمونِ عملی است.

مشخصات سیستم تست

تمامِ کارت‌های گرافیکی در رزولوشنِ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰،  ٢۵۶٠ در ١۶٠٠ و ٣٨۴٠ در ٢١۶٠ که همان UHD یا 4K است آزمایش شده‌اند. فرکانسِ هسته و حافظه در تمامِ مدل‌ها با مشخصاتِ مرجعِ انویدیا و اِی‌اِم‌دی تنظیم شده است.

  • پردازنده:  Intel Core i7-4770K – quad core, overclocked up to 4.40GHz
  • خنک کننده: Noctua NH-D15
  • مادربورد: Asus Z97-A
  • حافظه: 16GB Corsair Vengeance Pro (2x8GB) DDR3 @ 1866MHz
  • منبع تغذیه: Corsair AX760i
  • ذخیره ساز اصلی: Crucial M500 240GB SSD
  • ذخیره ساز دوم: SK hynix Canvas SC300 512GB SSD
  • کیس: Corsair Graphite Series 600T
  • مانیتور: ( Philips Brilliance 4K Ultra HD LED (288P6LJEB/00
  • سیستم عامل: Windows 8.1 64-bit

بنچمارک: 3DMARK 2013 و GTA V

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

انتظار به پایان رسید! حالا می‌توانیم Fury X را با 3DMark امتحان کنیم. این برنامه معمولا تصویرِ معقولی از چیزی که در بازی‌های واقعی می‌شود انتظار داشت، ارائه می‌کند. در اینجا می‌بینیم که Fury X چند درصد پایین‌تر از GTX 980 Ti و Titan X در رزولوشنِ 1080p ظاهر شده است.

در رزولوشنِ 2K فاصله‌ی Fury X با کارتِ رقیبِ قابل چشم پوشی است. کارتِ Fury X در اینجا حدودِ ۵۰ درصد سریع‌تر از R9 290X عمل می‌کند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

و این کارتی است که برای 4K ساخته شده است. کارتِ ما در اینجا اندکی بالاتر از GTX 980 Ti  مُدلِ مرجع قرار می‌گیرد. آیا این رفتار در تست‌های بعدی هم تکرار خواهد شد؟ اجازه دهید با هم بررسی کنیم.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در رزولوشنِ 1080p هم کارتِ ما از رقیبش فاصله دارد. در این رزولوشن حتی یک کارتِ رادئون HD 7970 هم کفایت می‌کند. کارت GTX 980 Ti حدود ۱۴ درصد سریع‌تر از Fury X عمل می‌کند، اما  متوسطِ نرخِ فریمِ Fury X از GTX 980 معمولی ۴ درصد بیشتر است که برابر با ۵ فریم بر ثانیه‌ی بالاتر است.
بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در رزولوشنِ 2K اختلافِ بینِ دو رقیب کمتر می‌شود و Fury X تنها ۳ درصد از GTX 980 Ti عقب‌تر است. هر چند که کمینه‌ی فریم در این دو مدل فاصله‌ی بیشتری دارد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

این الگو مجددا تکرار می‌شود. در رزولوشن‌های پایین‌تر Fury X عقب می‌ماند اما ترکیبِ توانِ بالای هسته‌های پردازشی سایه زن در کنارِ پهنای باندِ بی نظیر آن، دوباره آن را به صحنه‌ی رقابت برمی‌گرداند. در اینجا هر دو کارتِ رقیب بازدهی عالی نشان می‌دهند.

بنچمارک: Total War: Rom II و Witcher 3: Wild Hunt

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

این بازی نمادی از تحمیلِ پردازشِ سنگین بر روی پردازنده‌ی اصلی در عینِ فشار بر روی تراشه‌ی گرافیکی است، در اینجا هم Fury X میانگینِ نرخِ فریمِ ۱۳ درصد پایین‌تر از GeForce GTX 980 Ti دارد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در رزولوشنِ 2160p هم Fury X فقط ۴ فریم در ثانیه پایین‌تر از 980 Ti قرار می‌گیرد، اما در حینِ بازی دوش به دوشِ آن و به شایستگی عمل می‌کند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

اگر می‌خواهید قویترین تراشه‌های گرافیکی را هم به گریه وادار کنید، این بازی را در تنظیمات Extreme اجرا کنید. بر خلاف بازی‌های قبلی، اینبار دیگر Fury X نمی‌تواند در رزولوشنِ 4K از GTX 980 Ti سبقت بگیرد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بسیاری از کاربران داشتنِ راندمان بالا در این بازی را ملاک قدرت و توانمندی سیستم خود در اجرای بازی‌ها قرار داده‌اند. کارت‌های پرچمدار اِنویدیا دوباره در صدرِ نمودار قرار دارند، اما کارتِ Fury X هم با فاصله‌ی تنها ۱۱ فریم در حال تعقیبِ رقیب است.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

مطابقِ انتظارِ برآمده از بنچمارک‌های قبلی، در اینجا هم فاصله کاهش می‌یابد و دو رقیب بدون اختلاف محسوسی عمل می‌کنند. ۳ رتبه‌ی نخست ما در اینجا فاصله‌ی زیادی با بقیه دارند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در اینجا رقابت شانه به شانه است و اختلافِ Fury X با GTX 980 Ti تنها ۱ فریم است. اما این دو کارت به همراه تایتان ایکس، تنها مدل‌هایی هستند که قادرند این بازی را در رزولوشن 4K با کمترین فریم مناسب اجرا کنند.

بنچمارک: Bioshock: infinite و Tomb Raider 2013

سخت افزار - بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بازی زیبا و مشهوری که بر اساسِ موتورِ گرافیکی آنریل و با راندمانِ بالا ساخته شده است و در آن تمامی کارت‌های گرافیکی ما متوسطِ راندمانی بالاتر از ۵۰ فریم را تولید می‌کنند. در اینجا Fury X حدودِ ۱۰ درصد از GTX 980 Ti کم قدرت‌تر ظاهر می‌شود.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

با افزایش رزولوشن به 2K، متوسطِ نرخِ فریمِ این دو کارت تنها ۳ فریم فاصله دارند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در اینجا و در بالاترین حالتِ تستِ ما هم کارت Fury X مجددا برتری نه چندان آشکارِ خود را باز می‌یابد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در این بازی یک بنچمارکِ ۴۵ ثانیه‌ای را با تنظیماتِ Ultra اجرا کردیم. کارتِ گرافیکیِ گران قیمتِ تایتان ایکس به GeForce GTX 980 Ti نزدیک‌تر است تا Fury X به آن. هر چند که Fury X تنها ۷ فریم کمتر تولید کرده است.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

برای اولین بار فرمولِ قبلی نقض شده و کارتِ Fury X اندکی سریع‌تر از GTX 980 Ti عمل می‌کند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

و اما در رزولوشن 4K، گرافیکِ قدرتمندِ Fury X در رتبه‌ی دوم نمودار جای می‌گیرد و اقتدارِ خود را با ارائه‌ی تنها ۱ فریم بیشتر از GTX 980 Ti تثبیت می‌کند.

 

به‌نظر شما مصرف و حرارتِ این کارت در چه سطحی است؟ در صفحه‌ی بعدی این موارد را بررسی و جمع بندی خواهیم کرد.

توان مصرفی و دما

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

اعتبارِ توانِ مصرفی Fury X حقیقتا قابلِ رقابت با طیفِ وسیعی از کارت‌های گرافیکی رده بالا است. کارت GTX 980 Ti باز هم اندکی بهینه‌تر عمل می‌کند .

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

خنک کننده‌ی مایع یکی از نقاطِ قوتِ دو گرافیک رده بالای اِی‌اِم‌دی است. ( در کنار R9 295X2) مشاهد‌ه‌ی دمای ۶۵ درجه‌ی سانتیگراد پس از بازی سنگین بدونِ اغراق ستودنی است.

نویز

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

کارتِ Fury X کم‌صداترین کارتِ موجود در بینِ ۱۱ مدلِ تست شده در هنگامِ بازی است. اما در زمانِ بیکاری دستگاه، نویزِ  تولیدی از پُمپِ خنک کننده‌ی کارت در سیستمِ تقریبا بی‌صدای ما  قابلِ شنیدن است.

جمع بندی

اِی‌اِم‌دی و اِنویدیا روش‌های متضادی را برای ساخت کارت‌های  پرچمدار خود در میانه‌ی سال ٢٠١٥ میلادی در پیش گرفته‌اند. با وجود مشکلاتی که در روش ساخت ٢٠ نانومتری ایجاد شده بود، که تا الان هم باید رفع می‌شد، هر دو شرکت مجبور شدند که معماری های خود را برای پیاده سازی و تولید با صرفه روی روش تولید ٢٨ نانومتری موجود بازنگری کنند.

کارت Fury X به سادگی بهترین محصولِ گرافیکی است که اِی‌اِم‌دی تا کنون تولید کرده است. افزایشِ راندمانِ ٤٠ درصدی نسبت به R9 290X جای انتقاد ندارد، اما برای رقابتِ واقعی کافی نیست. اِنویدیا با پیش دستی در عرضه‌ی GeForce GTX 980 Ti، از هسته‌ی بهینه‌تر ماکسوِل و حافظه‌های GDDR5 معمولی برای بدست آوردن راندمانی در بنچمارک‌ها استفاده کرد که از نظرِ ما کمی بهتر از آخرین کارت رادِئون عرضه شده است. کارت‌های اختصاصی GTX 980 Ti تولید شده توسط شُرکای تجاری اِنویدیا ( مثل ایسوس، گیگابایت، MSI و غیره) هنوز سریع‌ترند و بهتر هم اورکلاک می‌شوند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

 

از اینکه می‌بینیم Fury X توانسته اِی‌اِم‌دی را در صحنه‌ی رقابتِ کارت‌های گرافیکی رده بالا به جایگاهِ پیشرو سوق دهد، دلگرم شده‌ایم. این کارت را می‌توان در سیستم‌های کوچک که GTX 980 Ti قابلِ نصب نیست، استفاده کرد. نوآوری واقعی آن در زمینه‌ی حافظه و راندمانش در بازی‌ها، آن را بسیار به محصولِ پرچمدارِ اِنویدیا نزدیک کرده است. در نهایت، فضای رقابت پی‌سی گیمینگ در حال حاضر تا حدودی هم با اِکوسیستمی که شما به عنوان خریدار ترجیح می‌دهید تعیین می‌شود، اِی‌اِم‌دی یا اِنویدیا ، FreeSync در برابر G-Sync و یا Catalyst در برابر GeForce.بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

تصمیم گیری برای انتخاب میان این دو غول گرافیکی کارِ آسانی نیست، اما اگر پولِ خرید کارتی در این سطح را داشتیم و مجبور به انتخاب هم بودیم، یک کارتِ اختصاصی و اورکلاک شده‌ی GTX 980 Ti ساختِ شُرکا را برای خرید ترجیح می‌دادیم. هر کُدام را که سرانجام انتخاب کنید، رقابت برای مشتریانِ نهایی سودمند است، که اِی‌اِم‌دی با عرضه‌ی Fury X این مهم را برای کاربران فرآهم کرده است.

ادامه مطلب

بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

چندی پیش بود که کمپانی اینتل، نسل جدید پردازنده‌های خود با نام Boradwell-E را به صورت رسمی معرفی کرد که i7-6950X به عنوان پرچمدار اصلی آن‌ها شناخته می‌شود. با بررسی اختصاصی این پردازنده همراه باشید.

پردازنده‌های نسل Boradwell-E کمپانی اینتل چندی پیش معرفی شدند و پردازنده i7-6950X با داشتن ۲۰ هسته فیزیکی و مجازی به عنوان بهترین آن‌ها شناخته می‌شود. این پردازنده مبتنی بر پلتفرم X99 اینتل است و در ادامه آن را بررسی خواهیم کرد.

معرفی پلتفرم X99 اینتل:Intel X99 که با اسم رمز «ولس‌بورگ» شناخته می‌شود، یک تراشه مادربورد (PCH) ساخته شده توسط کمپانی مشهور اینتل است که با هدف استفاده در ایستگاههای کاری، سیستم های تولید محتوا و سیستم‌های خانگی قدرتمند توسعه یافته است. این چیپست از پردازنده‌های Intel Core i7 Extreme و Intel Xeon E5-16xx v3 and E5-26xx v3 پشتیبانی می‌کند که جزو پردازنده‌های خانواده Haswell-E و Haswell-EP هستند و اخیرا پشتیبانی از پردازنده‌های Broadwell-E نیز به آن اضافه شده است. تمامی پردازنده‌های پشتیبانی شده در این چیپست از سوکت LGA 2011-v3 بهره می‌برند.

چیپست X99 اولین بار اواخر آگوست ۲۰۱۴ همراه با پردازنده‌های Haswell-E عرضه شد و پردازنده‌های Haswell-EP هم اوایل ماه سپتامبر همان سال وارد بازار شدند.

 

معرفی پردازنده Broadwell-E i7-6950X:

کمپانی اینتل فعلا در مجموع ۴ پردازنده سطح بالای i7 را با استفاده از معماری Boradwell-E معرفی کرده است که شامل Core i7-6800K، Core i7-6850K، Core i7-6900K و در نهایت Core i7-6950X می‌شوند که آخری پرچمدار پردازنده‌های برادول-ای است. این CPU دارای ۱۰ هسته پردازشی فیزیکی و ۱۰ هسته مجازی است که تعداد کل هسته‌ای آن را به ۲۰ می‌رساند. فرکانس پایه این پردازنده 3.00Ghz است که در حالت توربو به 3.50Ghz می‌رسد. میزان Cache L3 این پردازنده هم ۲۵ مگابایت است. این پرازنده مبتنی بر چیپست X99 اینتل است و در نتیجه تمامی مادربرد‌های Gigabyte X99 قابلیت پشتیبانی از این پردازنده را دارند.

توان حرارتی این پردازنده ۱۴۰ وات است و امکان پشتیبانی از حافظه‌های DDR 4 تا فرکانس 2400MHz در آن فراهم شده است. در ادامه می‌توانید مشخصات کامل این پردازنده را در جدول زیر مشاهده کنید:

بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

 

مدل پردازنده i7-6950X
پروسه ساخت ۱۴ نانومتری
فرکانس پایه 3.00 گیگاهرتز
فرکانس توربو 3.50 گیگاهرتز
کش سطح ۳ 25 مگابایت
تعداد هسته‌های فیزیکی 10
تعداد کل هسته‌های فیزیکی + مجازی 20
نوع و فرکانس حافظه پشتیبانی شده DDR 4 – 2400MHZ
چیپست X99
سوکت LGA 2011-3
PCI Lanes 40
توان حرارتی 140 وات
قیمت ۱۷۲۳ دلار آمریکا

 

برای داشتن درک بهتری از توان این پردازنده، بنچمارک‌های مختلفی را بر روی سیستمی مجهز به آن اجرا کردیم که در ادامه می‌توانید نتایج این تست‌ها را مشاهده کنید:

مشخصات سیستم تست:

سخت افزار - بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

  • مادربرد: Gigabyte X99-Gaming 5
  • کارت گرافیک: Gigabyte GTX980Ti 6GB Xtreme Gaming
  • حافظه رم: 4x4GB Crucial Ballistix Sport 2400MHZ
  • خنک کننده پردازنده: CoolerMaster V8 GTS
  • هارد دیسک: Samsung 840 EVO 120GB SSD
  • منبع تغذیه: CoolerMaster B700 V2

بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

نتیجه تست Cinebench پردازنده i7-6950X

در ادامه می‌توانید نتیجه تست XTU این پردازنده را قبل و بعد از اورکلاک مشاهده کنید، کاملا واضح است که i7-6950X پتانسیل بسیار بالایی برای اورکلاک دارد و می‌تواند عملکرد بسیاری عالی را ارائه دهد:


سخت افزار - بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

نتیجه تست XTU بدون اورکلاک

سخت افزار - بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

نتیجه تست XTU پس از اورکلاک کردن پردازنده

در پایان هم می‌توانید نتیجه تست 3D Mark را در ترکیب این پردازنده با کارت گرافیک Gigabyte GTX980Ti 6GB Xtreme Gaming مشاهده کنید که بر روی تست Fire Strike این برنامه اجرا شده است که بهترین گزینه برای سنجش توان پردازشی گرافیکی در سیستم‌های حرفه‌ای و مخصوص بازی است. همان‌طور که در تصویر زیر هم مشاهده می‌کنید، میزان فریم متوسط سیستم تست در این آزمایش در حدود ۴۰ است که رقم بسیار ایده‌عالی به‌شمار می‌رود.

سخت افزار - بررسی جدیدترین پردازنده Intel i7 6950X

 

ادامه مطلب

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X – Gaming 7

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X – Gaming 7

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

پردازنده‌ها و مادربردهای جدید اینتل در راه هستند و در اینجا قصد داریم یکی از مادربردهای آینده بر پایه‌ی Z270 را به شما معرفی کنیم.

ورودِ قریب الوقوع پردازنده‌های نسل هفتمی Kaby Lake یکی از یزرگترین اتفاقات ممکن می باشد. پردازنده‌های جدیدی که بر طبق نقشه‌ی راه اینتل قرار است به زودی جایگزین سری Skylake شوند و به همراه آنها سری جدیدِ Chipset یا مجموعه تراشه‌های سری ۲۰۰ هم وارد بازار خواهد شد. یکی از مدل‌های این سری، تراشه‌ی Z270 خواهد بود که در اینجا برای اولین بار مادربردی از شرکت گیگابایت بر پایه‌ی این تراشه را قبل از عرضه در اختیار داریم تا نگاهی اختصاصی و اجمالی به مشخصات و خصوصیات آن داشته باشیم.

 

مادربرد Gigabyte Z270X – Gaming 7 یک مادربرد رده حرفه‌ای مخصوصِ گیمینگ است. این مادربرد با تراشه‌ی جدید قطعا باید تفاوت‌ها و برتری‌هایی داشته باشد تا بتواند خود را از سری قبلی متمایز کند. در اینجا ابتدا قابلیت‌های تراشه‌ی Z270 را تشریح می‌کنیم و سپس به خصوصیات فیزیکی و قابلیت‌های این مادربرد تازه تولید شده خواهیم پرداخت.

تراشه‌ی جدید Z270 اینتل

تراشه‌های سری ۲۰۰ اینتل قبل از این با اسم رمزِ Union Point شناخته می‌شدند و از مدت‌ها پیش مشخص شده بود که قرار است برای پشتیبانی از پردازنده‌های سری Kaby Lake و به صورت همزمان به بازار عرضه شده و در مادربردهای جدیدی که برای این پردازنده‌ها تولید خواهد شد استفاده شوند، بنابراین از این پس به وفور نام‌ چیپ‌ست‌های سری ۲۰۰ مثل Z270 و H270 را در کنار نام‌های Core i7 7700 وCore i5 7600 خواهید دید.

تراشه‌های Z270 از قابلیت‌ِ مدرنی مثل پشتیبانی از فناوری Rapid Storage اینتل برای ذخیره ساز‌های مبتنی بر استاندارد PCIe برخوردار شده‌اند. رابط پر سرعت PCIe (همان PCI Express است) در SSD های پر سرعتِ نسل جدید جایگزین SATA ی قدیمی شده و امکان برخورداری از سرعت‌های خواندن و نوشتنِ چند گیگابایتی را فرآهم کرده است. حتما می‌دانید که رابط SATA حتی در نسلِ سوم هم به سقفِ عملی ۶۰۰ مگابایت بر ثانیه محدود بود و قابلیت پشتیبانی از SSD های سریع‌تر را نداشت. SSD های تجاری بر پایه‌ی PCIe بیشتر در استاندارد فیزیکی M.2 تولید شده‌اند، ولی استانداردهای مشابه‌ای با نام U.2 و SATA Express با کانکتوری شبیه به SATA در ذخیره ساز‌های جدید و بیشتر برای استفاده در مدل‌های حرفه‌ای و سرورها وجود دارد که بر خلاف M.2 به یک برد مدار چاپی و تعدادی تراشه محدود نمی‌شود و SSD قابلیت بسته بندی در ابعاد دیسک‌های ۲.۵ اینچی و ظرفیت‌های خیلی بالاتر را نیز دارد. خوشبختانه مادربرد حرفه‌ای ما در اینجا از تمام این رابط‌ها پشتیبانی می‌کند.

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

همچنین پلتفرمِ جدید دارای همان سوکت LGA-1151 پردازنده‌های اسکای‌لیک و سازگار با آن است و همانند گذشته از USB 3.1 و حافظه‌ی DDR4 پشتیبانی می‌کند. البته این سازگاری دو طرفه است، به این معنی که تراشه‌های Z170 موجود هم تنها با ارتقای بایوس از پردازنده‌های جدید Core i7 7700 و Core i5 6700 پشتیبانی خواهند کرد.

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

اما با وجود شباهت‌های بسیار، مشخصا تفاوت‌هایی هم وجود دارد. مزیت بارزِ تراشه‌های سری ۲۰۰ و چیپ‌ست Z270 نسبت به Z170فعلی پشتیبانی از مسیرهای بیشترِ PCI-Express Gen 3.0 در پل جنوبی است (منظور از پل جنوبی همان تراشه‌ی رابط ادوات جانبی است، وگرنه مدت‌ها است که پل شمالی چیپ‌ست که همان کنترلر حافظه است به داخل پردازنده منتقل شده). با این توضیح Z270 دارای ۱۴ مسیر ارتباطی (Lane) نسل سومیِ PCI Express از پردازنده به تراشه‌ی ارتباطی پایین مادربرد است، در صورتی که این تعداد در Z170به ۱۰ مسیر بالغ می‌شد. این برتری در عمل می‌تواند به معنی امکان اتصال درگاه‌های M.2 یا دستگا‌ه‌های Thunderbolt یا USB 3.0 بیشتر به سیستم باشد. اگر به این تعداد ۱۶ مسیرِ مستقیم اتصال کارت گرافیکی به پردازنده را هم اضافه کنیم، کل مسیرهای پُرسرعتِ پشتیبانی شده در Z270 به ۳۰ و در Z170 به ۲۶ خواهد رسید. البته به نظر می‌رسد که این ۴ مسیر اضافه شده نیز تنها در صورت استفاده از پردازنده‌های جدید Kaby Lake قابل استفاده باشند.

این که امکان اتصال ادوات جانبی بیشتر با سرعت بالاتر فرآهم شده بیشتر به نیاز و خواسته‌ی کاربر برمی‌گردد که این مزیت برایش استفاده‌ای خواهد داشت یا نه، وگرنه از نظر امکانات و راندمان در بخش‌های دیگر تراشه، با قابلیت یا فناوری جدیدی روبرو نیستیم.

مادربرد گیگابایت Aorus Z270X – Gaming 7

مادربرد جدید گیگابایت از سری Aorus دارای تمِ دو رنگِ سیاه و سفیدی در طراحی ظاهری است که به پوشش پلاستیکی سفید رنگِ بزرگی روی کانکتورهای اتصالی پشت مادربرد (شامل درگاه‌های USB 2.0/USB 3.0، کانکتور شبکه‌ی LAN، خروجی‌های گرافیک و همین‌طور اتصالات کارت صدا و غیره) و همین طور مدار چاپی ایزوله شده‌ی کارت صدا گسترش پیدا کرده است.

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

قطعات بکار رفته در مدار تغذیه‌ی پردازنده شامل تراشه‌های VRM در دو طرفِ سوکت و همین‌طور تراشه‌ی جنوبی Z270، با سینک‌های حرارتی فلزی محافظت می‌شوند تا دفع حرارت از این قطعات تسهیل شود. چهار شکاف نصب ماجولِ رم در کنار سوکت قرار گرفته که به صورت رسمی از فرکانس ۲۴۰۰ مگاهرتز و به صورت غیر رسمی و با پشتیبانی از قابلیت XMP تا ۴۰۰۰ گیگاهرتز را در خشاب‌های حافظه‌ی رم پشتیبانی می‌کنند. در کنار اسلات‌های رم کلید‌های Power، کلید ECO و OC قرار داده شده که به ترتیب برای روشن کردن سیستم، فعال سازی حالت کم مصرف و اورکلاک خودکار در نظر گرفته شده‌اند.

گیگابایت یک تراشه‌ی اختصاصی با نام Turbo B-Clock را هم در این مدل جاسازی کرده که برای افزایش قابلیت اورکلاکِ هوشمند سیستم و ارا‌ئه‌ی قابلیت‌های اضافه مخصوصِ حرفه‌ای‌هایی تدارک دیده شده که دنبال بدست آوردن راندمان بیشتر بدون افزایش هزینه‌ها هستند.

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

این مادربرد ۳ شکاف PCI Express 16X دارد که دارای پوشش تقویت شده برای استحکام بیشتر کارت‌های اضافه شونده در آنها است و رنگ نقره‌ای، آنها را از اسلات‌های کوچک‌ترِ 1X روی مادربرد متمایز می‌کند. طبیعی است که پشتیبانی از دو یا سه کارت گرافیکی در حالتSLI برای کارت‌های گرافیک Nvidia و CrossFire برای کارت‌های گرافیک AMD در راس قابلیت‌های این مدل حرفه‌ای باشد. این مادربرد دو تراشه‌ی شبکه‌ی گیگابیتی دارد که یکی بر اساس تراشه‌ی اینتل و یکی هم بر اساس تراشه‌ی Killer E2500 کار می‌کند. این تراشه‌ها برای کمترین تاخیر در ارتباطات استریم و بهترین نتیجه در پینگ و تاخیرِ کم با سرورهای گیم در بازی‌های آنلاین بهینه شده‌اند.

مورد جالب توجه دیگر که در لبه‌ی پایینی مادربرد جلب توجه می‌کند در نظر گرفته شدن یک نمایشگر کوچک دیجیتالی (از نوع سون سگمنت) یا Debug Display برای نمایش کد‌های خطا و عیب یابیِ مادربرد است که هنگام بروز اشکال در پروسه‌ی بوت و یا کار نکردن یکی از بخش‌های سیستم می‌تواند راهگشا و مفید واقع شود.

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

ذخیره ساز یا استوریج

در مورد رابط‌های پشتیبانی شده در بخش ذخیره سازی هم این مادربرد از ۳ اتصال SATA Express استفاده کرده که می‌تواند تا ۶ دیسک SATA از انواع مکانیکی، SSD یا اپتیک را پشتیبانی کند. همچنین یک کانکتور U.2 هم در پایین آنها قرار گرفته و یک اسلات M.2 هم در بین شکاف‌های PCI Express تعبیه شده است. این دو استاندارد آخری همان‌گونه که شرح داده شد برای هاردهای SSD پر سرعت جدید تدارک دیده شده‌اند و بر پایه‌ی PCIe 3.0 X4 کار می‌کنند. حداکثر پهنای باند پشتیبانی شده در M.2 و U.2 چهار گیگابایت بر ثانیه است، در حالی که این مقدار در SATA Express به نصف یعنی دو گیگابایت بر ثانیه تقلیل می‌یابد (در استفاده و خواندنِ این واحدها دقت کنید،گیگابایت ۸ برابرِ گیگابیت است). در مجموع می‌توانید سه SSD پر سرعت بر اساس یکی از استانداردهای M.2 یا U.2 یا ترکیبی از آنها را در حالت Raid 0 در این مادربرد بکار ببرید.

معرفی مادربرد گیگابایت Aorus Z270X - Gaming 7

پورت‌های ارتباطی

درگاه‌های ارتباطی در نظر گرفته شده برای ادوات خارجی در این مادربرد به این شرح هستند:

  • کارت صدای ۸ کاناله با بهره‌گیری از فناوری پیشرفته و با کیفیت Sound Core 3D گیگابایت.
  • رابط PS/2 برای اتصال صفحه کلید و ماوس‌های قدیمی.
  • یک اتصال DisplayPort و یک اتصال HDMI برای گرفتن تصویر از گرافیک مجتمع در پردازنده.
  • ۶ پورت USB که شامل ۴ پورت USB 3.0 و یک پورت با کارکرد دوگانه‌ی eSATA هم می‌شود.
  • دو کانکتور شبکه‌ی LAN اتِرنِت گیگابیتی یکی از Intel و یکی هم از Killer.
  • یک کانکتور USB 3.1 از نسل دوم با سرعت بیشتر  در نوع کوچک‌تری که Type-C گفته می‌شود و به زودی در گوشی‌های هوشمند جدید مرسوم خواهد شد.

نورپردازی

ایجاد نور‌های ترکیبی از طریق LED های رنگی یکی از قابلیت‌های اضافه شده و پر استفاده در مادربردهای مخصوص بازی در سال‌های اخیر است که پیاده سازی و استفاده از آن در هر نسل بهتر شده و به بخش‌های مختلف مادربرد هم گسترش پیدا کرده است. در این مدل تقریبا هر بخشی را می‌توانید با نورپردازی یک یا چند LED در هنگام روشن شدن سیستم مشاهده کنید. اسلات‌های PCIe، اسلات‌های حافظه، مدار کارت صدا و حتی مدار تامین توان CPU هم با LED روشن می‌شوند.

جمع بندی

در اینجا همراه با ما یکی از مدل‌های رده حرفه‌ای مخصوص گیمینگِ ساخت گیگابایت را شاهد بودید که قابلیت‌های مختلفِ آن را از ابعاد متفاوت برشمردیم. این که راندمان این مادربرد در عمل و در کارکرد واقعی چگونه باشد را به زمانی موکول می‌کنیم که پردازنده‌یCore i7 7700K رسما توسط اینتل معرفی شود و منعی برای بررسی راندمان و نمایش بنچمارک‌های آن نداشته باشیم. شاید پردازنده‌ با پوشش خمیر سیلیکونیِ و نوشته‌هایی که مشخص نیستند هم یک راهنمایی به سورپرایزِ بعدی ما در این رابطه باشد!

اگر اخبار غیر رسمی در مورد راندمان پردازنده‌‌های جدید و پیش نمایش آنها را خوانده باشید، شما هم مثل ما می‌توانید پیش بینی کنید که نباید انتظار یک افزایش راندمان محسوس و شاید حتی غیر محسوس را از این نسل داشته باشیم. نسلی که پردازنده‌هایش احتمالا فقط در مصرف پایین‌تر و کمی اورکلاک بالاتر و حرارت کمتر مزیت داشته باشند و تفاوت عمده‌ای در کارکرد پی‌سی‌های مدرن و مخصوصا سیستم‌های مدنظر ما در بازی‌ها ایجاد نکنند. در مجموع بهتر است کمی دیگر منتظر بمانیم تا بتوانیم نتیجه گیری نهایی و قطعی را در این مورد داشته باشیم. تا اینجا که کاربران فعلی پردازنده‌های Core i7 6700/Core i5 6600 قطعا هیچ نیازی به فکر کردن برای ارتقا به این محصولات نخواهند داشت، ولی کاربرانی که هنوز با نسل‌های قدیمی‌تر سر و کار دارند شاید بتوانند در صورت نیاز به ارتقا و نوسازی سیستم خود، دلیل مناسبی برای خریداری محصولاتِ جدید اینتل و مادربردهای جدیدِ آنها پیدا کنند، به این شرط که مبالغ بیشتری برای آنها طلب نشود و تفاوت قیمت زیادی با مدل‌های فعلی نداشته باشند.

ادامه مطلب

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

مادربردهای جدید اینتل با تراشه‌های Z270 راهی بازار شده‌اند و در این مطلب نگاهی خواهیم داشت به MSI Z270 Gaming M5 که یکی از مدل‌های پیشرو در این حیطه است.
چند هفته‌ای است که مادربردهای جدید بر اساس تراشه‌های Z270 معرفی و عرضه شده‌اند و احتمالا تا به حال خبرهایی در مورد عرضه‌ی رسمی محصولات جدید مبتنی بر Z270 و ویژگی‌هایی که سازندگان بزرگ به آنها اضافه کرده‌اند خوانده‌اید. این‌ بردها شباهت‌های زیادی به مدل‌های Z170 دارند و از سوکتِ پردازنده‌ی یکسانی هم استفاده می‌کنند، اما پشتیبانی از نسل جدید پردازنده‌های Kaby Lake با مدل‌هایی مانند Core i7 7700K یا Core i5 7600K به آنها اضافه شده و برخی قابلیت‌های دیگر مثل پشتیبانی از حافظه‌های کاملا جدید اینتل تحت فناوریِ Optane هم در فهرستِ امکانات آنها قرار گرفته است که البته هنوز تجاری نشده‌اند و محصولی با این فناوری در بازار موجود نیست. در اینجا یکی از مدل‌‌های قدرتمند و مجهز از شرکت ام‌اس‌آی را در اختیار داریم و تلاش خواهیم کرد تا نگاهی اختصاصی و اجمالی به مشخصات و خصوصیات آن داشته باشیم.

مادربرد MSI Z270 Gaming M5 یک مادربرد رده بالای مخصوصِ سیستم‌های بازی است که قرار است نیازها و توقعاتِ متفاوت گیمرها را برآورده کند. در اینجا ابتدا قابلیت‌های تراشه‌ی Z270 را بازگو می‌کنیم و سپس به خصوصیات فیزیکی و قابلیت‌های این مادربردِ تازه نفس خواهیم پرداخت.

تراشه‌ی جدید Z270 اینتل

تراشه‌های سری ۲۰۰ اینتل قبل از این با اسم رمزِ Union Point شناخته می‌شدند و از مدت‌ها پیش مشخص شده بود که قرار است برای پشتیبانی از پردازنده‌های سری Kaby Lake و به صورت همزمان به بازار عرضه شده و در مادربردهای جدیدی که برای این پردازنده‌ها تولید خواهد شد استفاده شوند. بنابراین از این پس به وفور نام‌ چیپ‌ست‌های سری ۲۰۰ مثل Z270 و H270 را در کنار نام‌های Core i7 7700 وCore i5 7600 خواهید دید.

مادربرد MSI Z270 Gaming M5 یک مادربرد رده بالای مخصوصِ سیستم‌های بازی است که قرار است نیازها و توقعاتِ متفاوت گیمرها را برآورده کند

تراشه‌های Z270 از قابلیت‌ِ مدرنی مثل پشتیبانی از فناوری Rapid Storage اینتل برای ذخیره ساز‌های مبتنی بر استاندارد PCIe برخوردار شده‌اند. رابط پر سرعت PCIe (همان PCI Express است) در SSD های پر سرعتِ نسل جدید جایگزین SATA ی قدیمی شده و امکان برخورداری از سرعت‌های خواندن و نوشتنِ چند گیگابایتی را فرآهم کرده است. حتما می‌دانید که رابط SATA حتی در نسلِ سوم هم به سقفِ عملی ۶۰۰ مگابایت بر ثانیه محدود بود و قابلیت پشتیبانی از SSD های سریع‌تر را نداشت. SSD های تجاری بر پایه‌ی PCIeبیشتر در استاندارد فیزیکی M.2 تولید شده‌اند، ولی استانداردهای مشابه‌ای با نام U.2 وSATA Express با کانکتوری شبیه به SATA در ذخیره ساز‌های جدید و بیشتر برای استفاده در مدل‌های حرفه‌ای و سرورها وجود دارد که بر خلاف M.2 به یک برد مدار چاپی و تعدادی تراشه محدود نمی‌شود و SSD قابلیت بسته بندی در ابعاد دیسک‌های ۲.۵ اینچی و ظرفیت‌های خیلی بالاتر را نیز دارد.
معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

همچنین پلتفرمِ جدید دارای همان سوکت LGA-1151 پردازنده‌های اسکای‌لیک و سازگار با آن است و همانند گذشته از USB 3.1 و حافظه‌ی DDR4 پشتیبانی می‌کند. البته این سازگاری دو طرفه است، به این معنی که تراشه‌های Z170 موجود هم تنها با ارتقای بایوس از پردازنده‌های جدید Core i7 7700 و Core i5 6700 پشتیبانی خواهند کرد.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

اما با وجود شباهت‌های بسیار، مشخصا تفاوت‌هایی هم وجود دارد. مزیت بارزِ تراشه‌های سری ۲۰۰ و چیپ‌ست Z270 نسبت به Z170 فعلی پشتیبانی از مسیرهای بیشترِ PCI-Express Gen 3.0 در پل جنوبی است (منظور از پل جنوبی همان تراشه‌ی رابط ادوات جانبی است، وگرنه مدت‌ها است که پل شمالی چیپ‌ست که همان کنترلر حافظه است به داخل پردازنده منتقل شده). با این توضیح Z270 دارای ۱۴ مسیر ارتباطی (Lane) نسل سومیِ PCI Express از پردازنده به تراشه‌ی ارتباطی پایین مادربرد است، در صورتی که این تعداد در Z170 به ۱۰ مسیر بالغ می‌شد. این برتری در عمل می‌تواند به معنی امکان اتصال درگاه‌های M.2 یا دستگا‌ه‌های Thunderbolt یا USB 3.0 بیشتر به سیستم باشد. اگر به این تعداد ۱۶ مسیرِ مستقیم اتصال کارت گرافیکی به پردازنده را هم اضافه کنیم، کل مسیرهای پُرسرعتِ پشتیبانی شده در Z270 به ۳۰ و در Z170 به ۲۶ خواهد رسید. البته به نظر می‌رسد که این ۴ مسیر اضافه شده نیز تنها در صورت استفاده از پردازنده‌های جدید Kaby Lake قابل استفاده باشند.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

این که امکان اتصال ادوات جانبی بیشتر با سرعت بالاتر فرآهم شده بیشتر به نیاز و خواسته‌ی کاربر برمی‌گردد که این مزیت برایش استفاده‌ای خواهد داشت یا نه، وگرنه از نظر امکانات و راندمان در بخش‌های دیگر تراشه، با قابلیت یا فناوری جدیدی روبرو نیستیم.

مادربرد ام‌اس‌آی Z270 Gaming M5

این مادربرد با بکارگیری ایده‌ای جدید از تم رنگی مشکی و خاکستری در سراسر مادربرد بهره گرفته است. شکاف‌های PCI Express در لبه‌ی جلویی به پوششی پلاستیکی  با نور LED مجهز شده‌اند و شماره‌ی هر اسلات را هنگام روشن بودن سیستم نمایان می‌کنند. این مدل از دو شکاف M.2 هم بهره گرفته که اولی زیر سوکت پردازنده و دومی در بالای شکاف PCIe X4 قرار دارد. شکاف دومی به یک محافظ فلزی مخصوص به نام M.2 Shield مجهز شده که قرار است با دفع حرارت بهتر بتواند سرعت خواندن و نوشتن از SSD فوق پر سرعتِ شما را در تمام شرایط پایدار و با ثبات نگه دارد.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

قطعات بکار رفته در مدار تغذیه‌ی پردازنده (شامل درایورها، ماسفت‌‌ها، چوک‌ها و خازن‌ها) و بخش کنترل فازِ VRM در دو طرفِ سوکت و همین‌طور تراشه‌ی جنوبی Z270، با سینک‌های حرارتی فلزی محافظت می‌شوند تا دفع حرارت از این قطعات تسهیل شود. چهار شکاف نصب ماژولِ DIMM در کنار سوکت قرار گرفته که به صورت رسمی از فرکانس ۲۱۳۳ و ۲۴۰۰ مگاهرتز و به صورت غیر رسمی و با پشتیبانی از قابلیت XMP تا ۳۸۰۰ مگاهرتز را تا سقفِ ۶۴ گیگابایت در خشاب‌های حافظه‌ی رم پشتیبانی می‌کنند.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

MSI یک بخش اختصاصی در بایوس مختص اورکلاکینگ با تنظیمات کاملا حرفه‌ای جاسازی کرده که برای افزایش قابلیت اورکلاکِ هوشمند سیستم و ارا‌ئه‌ی قابلیت‌های اضافه مخصوصِ حرفه‌ای‌هایی تدارک دیده شده که دنبال بدست آوردن راندمان بیشتر بدون افزایش هزینه‌ها هستند.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

این مادربرد سه شکاف PCI Express 16X دارد که دو تای بالایی دارای پوشش تقویت شده‌ی فلزی تحت قابلیتِ Steel Armor برای استحکام بیشتر کارت‌های اضافه شونده در آنها هستند و آخری هم به صورت الکتریکی تنها با سرعت 4X کار خواهد کرد. طبیعی است که پشتیبانی از کارت‌های گرافیکی در حالت SLI برای Nvidia و CrossFire برای کارت‌های گرافیک AMD در راس قابلیت‌های این مدل حرفه‌ای باشد. اسلات‌های حافظه‌ی DIMM هم در این مادربرد به پوشش فلزیِ Steel Armor مجهز شده‌اند. این مادربرد یک پورت شبکه‌ی گیگابیتی دارد که بر اساس تراشه‌ی Killer E2500 کار می‌کند. این تراشه‌ برای کمترین تاخیر در ارتباطات استریم و بهترین نتیجه در پینگ و تاخیرِ کم با سرورهای گیم در بازی‌های آنلاین بهینه شده‌ است.

موردِ خوشحال کننده‌ی دیگر که در لبه‌ی پایینی مادربرد جلب توجه می‌کند در نظر گرفته شدن یک نمایشگر کوچک دیجیتالی (از نوع سون سگمنت) یا Debug Display برای نمایش کد‌های خطا و عیب یابیِ مادربرد است که هنگام بروز اشکال در پروسه‌ی بوت یا کار نکردن یکی از بخش‌های سیستم می‌تواند راهگشا و مفید واقع شود. به علاوه، چهار عدد LED مخصوص خطایابی تحتِ نام EZ Debug LED هم در کنار اسلات‌های DIMM در نظر گرفته شده که مراحلِ مختلف بوت و حالت‌های راه اندازی در بخش‌های مجزای Boot ،DRAM ،VGA و CPU را به کاربر نشان می‌دهد.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

ذخیره ساز یا استوریج

این مادربرد دو شکافِ M.2 و یک رابط U.2 با بدنه‌ی فلزی تقویت شده‌ی Steel Armor را در خود جای داده که در کل قابلیت پشتیبانی از سه درایوِ NVMe را دارند. از آنجایی که هر یک از این کانکتورها به یک گذرگاه PCIe 4X متصل شده‌ است، در مجموع ۱۲ مسیر از ۲۴ مسیرِ اضافی در نظر گرفته شده برای گذرگاه PCIe اشغال شده و Lane های باقی مانده هم به پورت‌های SATA 3.0 و USB 3.0 و سه اسلاتِ X1، کنترلر مخصوصِ USB 3.1 یعنی تراشه‌ی AS2142 و سرانجام کارت شبکه‌ی Killer E2500 اختصاص داده شده‌اند.

آخرین اسلات روی این برد هم از نوع X4 است که تنها در صورتی که از پورت U.2 استفاده نکرده باشید فعال خواهد بود، زیرا به Lane های مشترکی متصل شده‌اند. شاید بدانید که تمام مادربرد‌های Z270 و حتی نسل‌های قبلی برای استفاده‌ی بهینه و پیاده سازی امکاناتِ مختلف مجبور بودند که برخی از مسیرهای ارتباطی با پردازنده یا پل جنوبی را به صورت اشتراکی تخصیص دهند، اما این محدودیت در سری تراشه‌های حرفه‌ای مثل X99 برای سوکتLGA 2011-C بسیار کمتر است، زیرا تعداد Lane های پردازنده نیز بسیار بیشتر است.

معرفی مادربرد ام اس آی Z270 Gaming M5

پورت‌های ارتباطی

Z270 Gaming M5 از دو پورت USB 3.1 Gen 2 و از هر دو نوع A و C در پنل پشتی خود استفاده کرده و دو پورت USB 3.0 معمولی به رنگ قرمز و سه اتصال USB 2.0 هم در کنار آنها قرار دارند. تمام پورت‌های عقبی مادربرد با یک پوشش پلاستیکی بزرگ و با طراحی مخصوص گیمینگ از داخل پوشیده شده است که نمادِ اختصاصی و برجسته‌ی یک مادربرد گیمینگ در بین بقیه‌ی قطعات کیس خواهد بود.

دیگر درگاه‌های متعارف در بخش I/O عبارتند از:

  • یک پورت PS/2 برای صفحه کلید و ماوس‌های قدیمی
  • ۵ اتصال صدای جک 3.5 میلی متری با روکش طلایی و یک کانکتور SPDIF برای کابل صدای نوری دیجیتال
  • اتصال RJ45 برای کارت شبکه‌ی اترنت گیگابیتی
  • کلید مخصوص CLR CMOS برای برگرداندنِ تنظیمات پیش فرض در کنار بروزرسانی بایوس از طریق پورت USB 2.0 با بهره گیری از قابلیت Flashback+
  • پورت‌های خروجی تصویر HDMI و DisplayPort برای گرافیکِ مجتمع پردازنده

VR Boost

ام‌اس‌آی هدست‌های واقعیت مجازی را نیز در این مادربرد از نظر دور نداشته و قابلیتی را روی دو عدد از پورت‌های قرمز رنگ USB 3.0 در پشت مادربرد پیاده سازی کرده که قرار است کارِ انتقال یک سیگنال قدرتمند، تمیز و بدون ایراد به هدست VR را به بهترین وجه و با کمترین تاخیر یا Latency امکان پذیر سازد.

VR Ready

نرم افزار MSI Gaming تنها با یک کلیک سیستم شما را برای بهترین تجربه در محیط VR بهینه سازی خواهد کرد.

Audio Boost 4

کارت صوتی ۸ کاناله با بهره گیری از تراشه‌ی صوتی ALC1220 ساختِ Realtek و نرم افزار کاملا حرفه‌ای و با کیفیت Nahimic 2 که در بین نرم افزارهای صوتی سازندگان مادربرد از نظر ما برترین کارایی و کیفیت را دارد.

نورپردازی

ایجاد نور‌های ترکیبی از طریق LED های رنگی یکی از قابلیت‌های اضافه شده و پر استفاده در مادربردهای مخصوص بازی در سال‌های اخیر است که پیاده سازی و استفاده از آن در هر نسل بهتر شده و به بخش‌های مختلف مادربرد هم گسترش پیدا کرده است. در این مدل تقریبا هر بخشی را می‌توانید با نورپردازی یک یا چند LED در هنگام روشن شدن سیستم مشاهده کنید. خنک کننده‌ی تراشه‌ی پل جنوبی باLED تمام رنگی روشن می‌شود و نور پردازی آن از طریقِ نرم افزار و امکانی که ام‌اس‌آی آن را RGB Mystic Light نامیده قابل شخصی‌سازی است. در اینجا ۱۷ افکتِ مختلف قابل انتخاب است.

جمع بندی

فارغ از امکانات جدیدی که مادربردهای سری Z270 در اختیار گیمرها قرار داده‌اند، هنوز پردازنده‌های سری Kaby Lake را نمی‌توان در بازار داخلی پیدا کرد و این ممکن است کمی باعث تردید و سردرگمی خریدارانِ جدید برای انتخاب بین پردازنده‌ها و مادربردهای نسل قبلی و Z270 شود و این که آیا بهتر است منتظر Core i5 7600K یا Core i7 7700K بمانند یا همین 6700K و مدل‌های موجود را خریداری کنند.

اگر اخبار غیر رسمی در مورد راندمان پردازنده‌‌های جدید و پیش نمایش آنها را خوانده باشید، شما هم مثل ما می‌توانید پیش بینی کنید که نباید انتظار یک افزایش راندمان محسوس و شاید حتی غیر محسوس را از این نسل داشته باشیم. نسلی که پردازنده‌هایش احتمالا فقط در مصرف پایین‌تر و کمی اورکلاک بالاتر و حرارت کمتر مزیت داشته باشند و تفاوت عمده‌ای در کارکرد پی‌سی‌های مدرن و مخصوصا سیستم‌های مدنظر ما در بازی‌ها ایجاد نکنند. در مجموع بهتر است کمی دیگر منتظر بمانیم تا بتوانیم نتیجه گیری نهایی و قطعی را در این مورد داشته باشیم. تا اینجا که کاربران فعلی پردازنده‌های Core i7 6700/Core i5 6600 قطعا هیچ نیازی به فکر کردن برای ارتقا به این محصولات نخواهند داشت، ولی کاربرانی که هنوز با نسل‌های قدیمی‌تر سر و کار دارند شاید بتوانند در صورت نیاز به ارتقا و نوسازی سیستم خود، دلیل مناسبی برای خریداری محصولاتِ جدید اینتل و مادربردهای جدیدِ آنها پیدا کنند، به این شرط که مبالغ بیشتری برای آنها طلب نشود و تفاوت قیمت زیادی با مدل‌های فعلی نداشته باشند.

ادامه مطلب

تلویزیون‌های هوشمند سال 2019 سامسونگ از موس، کیبورد و میکروفون پشتیبانی می کنند

تلویزیون‌های هوشمند سال 2019 سامسونگ از موس، کیبورد و میکروفون پشتیبانی می کنند

تلویزیون‌های هوشمند سال 2019

روز گذشته سامسونگ مطلبی جالب را در اتاق خبر وبسایت خود منتشر کرد که نشان می‌دهد این شرکت برنامه‌های ویژه‌ای برای تلویزیون‌های هوشمند سال 2019 خود دارد. این تلویزیون‌ها طبق آنچه سامسونگ اعلام کرده می‌توانند از دستگاه‌های ورودی مانند موس و کیبورد و میکروفون پشتیبانی کرده و به افراد اجازه کنترل کامل کامپیوتر منزل، گوشی هوشمند و یا تبلت‌هایشان از طریق تلویزیون را بدهند.

این قابلیت که سامسونگ آن را Remote Access نامگذاری کرده است به کاربران اجازه می‌دهد بتوانند این دستگاه‌های جانبی ورودی را به تلویزیون متصل کرده و با آنها هر کاری که می‌خواهند بکنند. برای مثال کاربر می‌تواند در این حالت بازی کند و یا محتوای آفیس آنلاین خود را بر روی نمایشگری بزرگتر نشان داده و آن را با دیگران به اشتراک بگذارد.

البته این مورد هنوز کاملاً مشخص نشده است که این تکنولوژی به صورت کامل چطور کار خواهد کرد ولی به نظر می‌رسد با نصب چند نرم‌افزار جانبی به صورت همزمان روی تلویزیون و دستگاه‌های دیگر می‌توان آنها را قادر به ارتباط برقرار کردن با یکدیگر نمود.

سامسونگ اعلام کرده که Remote Access این قابلیت را دارد که در هر نقطه‌ای روی کره زمین مورد استفاده قرار بگیرد و این به لطف همکاری این شرکت با شرکایی مانندVMWare    است  که امکان مجازی سازی سیستم‌ها روی دستگاه‌های دیگر را ممکن می‌سازد و همچنین زیرساختهایی است که این شرکت در بخش دسکتاپ مجازی سیستم هوشمند نرم‌افزاری تلویزیون خود قرار داده است.

تلویزیون‌های هوشمند سال 2019

این تکنولوژی به کاربر اجازه دسترسی به صفحه دسکتاپ که بر روی سرور مرکزی آن ذخیره شده را می‌دهد. در واقع و به بیان ساده‌تر هدف این پروژه این است که به کاربران این امکان را بدهد در هر جایی که هستند بتوانند به سیستم مدنظر خود متصل شوند و مادامی که به این سیستم متصل هستند از امکانات آن استفاده کنند و پس از اتمام کار، جلسه برگزار شده بین طرفین رسماً پایان بیابد.

یکی از کاربردهای عالی این سیستم امکان به اشتراک گذاری محتوای کامیپوتر مانند بازی، نرم‌افزار و یا هر محتوای دیگری است که بخواهد بدون نیاز به کابل، روی نمایشگر، نشان داده شود. در واقع اینکه کامپیوتر شما در اتاق خواب قرار داشته و کاناپه راحت شما در اتاق نشیمن، محدودیتی برای انتخاب فیلم مورد علاقه شما برای تماشا در ساعات استراحت روز پایان هفته در کنار خانواده، ایجاد نخواهد کرد و حالا شما می‌توانید با اتصال سیستم PC خود به تلویزیون منزل، به راحتی در فولدرهای PC گشت و گذار کنید، بدون اینکه نیاز باشد از جای خود تکان بخورید.

همانطور که می‌دانید سامسونگ مدت‌هاست که امکانات فراوانی جهت ارتباط بین تلویزیون و گوشی تلفن همراه و یا دیگر تجهیزات خود فراهم کرده است که یکی از آنها قابلیت DeX است که گوشی گلکسی شما را به یک کامپیوتر دسکتاپ کامل تبدیل می‌کند.

البته همانطور که گفتیم تفاوت این قابلیت با DeX در ساختار بدون نیاز به ارتباط سیمی و همچنین مجازی‌سازی است که در این ساختار شکل داده شده و به کاربر عرضه می‌شود. تاریخ عرضه محصولاتی با این قابلیت هنوز مشخص نیست ولی می‌توان پیش‌بینی کرد اولین تلویزیون‌های با این قابلیت در نمایشگاه CES آتی و یا حتی در نمایشگاه‌های تخصصی حوزه تلویزیون در سه ماهه ابتدایی 2019 معرفی شوند.

ادامه مطلب

قوی ترین قطعات سخت افزاری موجود در بازار برای کامپیوترهای شخصی

قوی ترین قطعات سخت افزاری موجود در بازار برای کامپیوترهای شخصی

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

به دنبال کامپیوتر شخصی با قوی‌ترین سخت‌افزار حال حاضر بازار هستید و قیمت آن نیز برای‌تان اهمیتی ندارد؟

یکی از امتیازات کامپیوترهای شخصی یا PCها، قابلیت ارتقای آنها است که طبیعتی انعطاف‌پذیر به این دستگاه‌ها داده است. انتخاب‌های زیادی همواره در بازار وجود دارند که کاربران می‌توانند قطعات سیستم مورد نظر خود را از میان آنها انتخاب کنند. برای کاربرانی که محدودیت مالی ندارند، انتخاب‌های رده‌ بالا با قدرت فوق‌العاده وجود دارند که می‌توانند آنها را راضی کنند. در ادامه به معرفی برترین قطعات سخت‌افزاری موجود در بازار برای کامپیوترهای شخصی می‌پردازیم که البته در کنار یکدیگر نیز به خوبی عمل می‌کنند.

پردازنده

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

قلب تپنده‌ی کامپیوترهای شخصی می‌تواند انتخاب اول برای جمع کردن یک سیستم عالی باشد. قوی‌ترین پردازنده‌ی موجود در بازار، سری ۱۰ هسته‌ای اینتل به نام Core i7-6950X است که با قیمتی حدود ۱۶۵۰ دلار در وبسایت آمازون به فروش می‌رسد. حداکثر فرکانس این پردازنده ۳.۵ گیگاهرتز است که ممکن است در نگاه اول عالی به نظر نرسد. اما تجهیز این غول پردازشی به ۱۰ هسته، آن را به یک موتور بی رقیب تبدیل کرده است که توانایی‌های اورکلاک بالایی نیز دارد.

اگر توانایی خرید این سری از پردازنده را ندارید اما علاقمند هستید تا از آخرین تکنولوژی اینتل استفاده کنید، می‌توانید نسخه‌ی ۸ هسته‌ای آن با نام i7-6900K یا نسخه‌ی ۶ هسته‌ای با نام i7-6850K را تهیه کنید که به ترتیب قیمت‌هایی حدود ۱۰۹۰ و ۶۱۰ دلار دارند.

مادربورد

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

پس از انتخاب پردازنده، کاربر می‌تواند مادربورد هماهنگ با آن را انتخاب کند. پردازنده‌های معرفی شده‌ی اینتل از چیپست X99 و سوکت LGA2011 استفاده می‌کنند که بهترین انتخاب برای پشتیبانی از آنها، مادربورد ایسوس مدل X99 Deluxe-II است که قیمتی حدود ۴۱۹ دلار دارد. این مادربورد هر آنچه که یک کاربر حرفه‌ای نیاز داشته باشد را دارد. اسلات‌های حافظه‌ی U.2 و M.2، اتصال‌های USB 3.1 نوع سی، ۸ اسلات رم با پشتیبانی از نوع DDR4 تا 3333MHz، اسلات‌های PCI پیشرفته که می‌توانند از قوی‌ترین کارت‌های گرافیک بازار پشتیبانی کنند و سوکت‌هایی با پشتیبانی از اورکلاک برای پردازنده‌ها.

تنها رقیب این مادربورد را می‌توان MSI X99 SLI Plus نامید که با قیمت ۲۳۰ دلار به فروش می‌رسد و با بروزرسانی بایوس، از پردازنده‌ی معرفی شده پشتیبانی می‌کند.

حافظه‌ی رم

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

پلتفرم X99 اینتل، محدودیت ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی رم را از بین برد. در نتیجه می‌توان برای این پردازنده، پکیج ۱۲۸ گیگابایتی Corsair Dominator Platinum را انتخاب کرد که با قیمت ۱۰۶۶ دلار در آمازون به فروش می‌رسد. البته واضح است که خرید این مقدار حافظه‌ی رم توجیهی ندارد. فروش این قطعه‌ی سخت‌افزاری آن قدر پایین است که آمازون زمان ارسال آن را یک تا دو ماه اعلام می‌کند. انتخاب معقولانه‌تر پکیج ۶۴ گیگابایتی این حافظه‌ها است که با قیمت ۴۷۰ دلار به فروش می‌رسد و به سرعت هم ارسال می‌شود. به هر حال هنوز هم می‌توان انتخاب‌های ارزان‌تری در این بخش داشت. تنها نکته‌ای که باید در خرید انتخاب‌های ارزان‌تر در نظر داشت، انتخاب حافظه‌های DDR4 است.

کارت گرافیک

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

کارت گرافیک مهم‌ترین بخش برای انتخاب گیمرهای حرفه‌ای است که می‌تواند بیشترین تاثیر را برای یک تجربه‌ی فراموش نشدنی داشته باشد. بهترین انتخاب در این زمینه، کارت گرافیک فوق قدرتمند انویدیا با نام Titan X Pascal است که قیمت ۱۲۰۰ دلاری دارد. بررسی‌های این غول گرافیکی نشان می‌دهد که این قطعه اولین کارت گرافیکی است که می‌تواند تصاویر 4K را با ۶۰ فریم بر ثانیه و بدون هیچ مشکلی پخش کند. انتخاب بعدی در این بخش، کارت گرافیک EVGA GTX 1080 FTW است که قیمت ۶۸۰ دلاری دارد. این کارت گرافیک، خنک و بی‌صدا کار می‌کند و قابلیت‌های اورکلاک بالایی نیز دارد.

نمایشگر

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

با خرید یک کارت گرافیک حرفه‌ای، باید نمایشگری که بتواند این کیفیت بالا را نماش دهد نیز انتخاب کنیم. نمایشگرها در ابعاد و اشکال مختلفی عرضه می‌شوند و بهترین انتخاب در بین آنها، نمایگشرهای واید هستند که از پنل IPS و زمان پاسخگویی بالا بهره‌مند باشند. این نمایشگرها به پنل‌های TN قدرتمند نیز مجهز هستند.

برای رزولوشن‌های بالا، نمایشگر مدل Predator XB271HK ایسر پیشنهاد می‌شود که قیمت ۸۶۹ دلاری و فرکانس نمایش ۶۰ هرتز دارد. اگر به دنبال فرکانس بالاتر در نمایش باشید، نمایشگر ایسوس مدل ROG SWIFT PG348Q انتخاب مناسبی است که با قیمت ۱۲۳۳ دلاری، فرکانس ۱۰۰ هرتز و رزولوشن ۱۴۴۰*۳۴۴۰ دارد. اما سریع‌ترین نمایشگر در این دسته، مدل XB270HU ایسر است که فرکانس ۱۴۴ هرتز دارد. قیمت این نمایشگر که با ابعاد ۲۷ اینچی به فروش می‌رسد، ۷۵۰ دلار است. اما برای کاربرانی که مصرف گیمینگ ندارند و از این کامپیوترهای قدرتمند برای طراحی استفاده می‌کنند، انتخاب‌های حرفه‌ای‌تری وجود دارند که با قیمت بسیار بالا، رنگ‌های کامل ۱۰ بیتی و بیش از ۹۹ درصد از رنگ‌های RGB ادوبی را پشتیبانی می‌کنند. بهترین انتخاب از این نوع، نمایشگر NEC PA322UHD است که قیمت ۲۸۹۲ دلاری آن در آمازون، انتخاب آن را برای اکثر کاربران غیر ممکن می‌کند.

ذخیره‌سازی

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

در این بخش، بسته به نیاز کاربر می‌توان از SSD یا هارد درایو استفاده کرد. بهترین SSD موجود در بازار با ظرفیت بالا، Smsung 850 EVO است که ظرفیت ۴ ترابایتی و قیمتی حدود ۱۳۹۶ دلار دارد. در بین هاردها نیز Seagate بهترین انتخاب است و هارد ۱۰ ترابایتی فوق سریع BarraCuda را با قیمت ۵۸۰ دلار به فروش می‌رساند.

اما اگر کاربر نیازی به فضای زیاد نداشته باشد و به سرعت اهمیت بیشتری بدهد، Samsung 950 Pro با ظرفیت 512 گیگابایت و قیمت ۳۱۸ دلار، انتخاب مناسبی است. این SSD سرعت نوشتن حدود ۲ گیگابیت بر ثانیه را برای کاربر به ارمغان می‌آورد.

منبع تغذیه

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

به خاطر مصرف بهینه‌ی انرژی در نسل‌های جدید پردازنده و کارت گرافیک، سیستم‌های مجهز به یک کارت گرافیک، به قدرتی بیش از ۶۰۰ وات نیاز نخواهند داشت. اما از آنجا که در این لیست قصد داریم بهترین قطعات را معرفی کنیم، منبع تغذیه‌ی Crosair AX1500i با قیمت ۴۱۰ دلار، انتخاب اول خواهد بود که در تمامی آزمایش‌های سخت‌افزاری بهترین نتایج را داشته است. انتخاب بعدی نیز تولید همین کمپانی است که با نام AX1200i شناخته می‌شود و قیمتی حدود ۳۱۱ دلار دارد.

دیگر قطعات

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

انتخاب قطعات دیگر مانند کیبورد، ماوس، هدست و لوازم جانبی، به سلیقه‌ی اشخاص وابسته است. اما در این بخش هم تلاش می‌کنیم تا بهترین انتخاب‌ها را معرفی کنیم.

در بخش کیبورها، باز هم Crosair انتخاب‌های حرفه‌ای را پیش روی کاربر می‌گذارد. مدل K95 RGB که قیمت ۱۹۰ دلاری دارد، با وجود طراحی ساده، از رنگ های زیبای RGB بهره می‌برد. در ساخت این کیبورد از آلومینیم گرید هوایی استفاده شده و قابلیت نوشتن کدهای ماکرو برای دکمه‌های آن نیز در نظر گرفته شده است. انتخاب ارزان‌تر در این بخش نیز متعلق به همین کمپانی و مدل K70 با قیمت ۱۳۰ دلار است.

برای انتخاب ماوس نیز بهتر است کاربران به کاربری و ارگونومی محصولات توجه داشته باشند. ماوس Logitech G502 Proteus Core با قیمت ۹۵ دلاری می‌تواند انتخاب خوبی باشد.

برای انتخاب کیس نیز گزینه‌های زیادی پیش روی کاربران فوق حرفه‌ای وجود دارد. یکی از کیس‌های قدرتمند و زیبا در این بخش، In Win H Tower است که قیمت سرسام‌ آور ۲۴۰۰ دلاری دارد. کیس دیگری که می‌توان با قیمت بهتر معرفی کرد، باز هم متعلق به شرکت کراسیر است که Obsidian 900D نام دارد و با قیمت ۳۳۷ دلار به فروش می‌رسد.

ادامه مطلب