Skip to Content

آرشیو

کارت گرافیک NVIDIA Quadro RTX 4000

کارت گرافیک NVIDIA Quadro RTX 4000

کارت گرافیک NVIDIA Quadro RTX 4000

شرکت انویدیا در مرداد ماه از کارت های گرافیک ورک استیشن سری کوادرو RTX 8000 و RTX 6000 در کنار RTX 5000 رونمایی کرد و حالا مدلی پایین تر از این کارت ها،

مدل Quadro RTX 4000 معرفی شده که مدل مبتنی بر یادگیری عمیق است و نسخه ای تغییر یافته از کارت گرافیک گیمینگ جی فورس RTX 2070 به حساب می آید.

RTX 4000 به ۲۳۰۴ هسته کودا مجهز شده و ۲۸۸ هسته تورینگ برای کارکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی دارد. حافظه گرافیکی در نظر گرفته شده ۸ گیگابایت و از نوع GDDR6 است.

اما ردیابی پرتو در این کارت، هسته های کمتری دارد. در حالی که در RTX 2070 این تعداد ۴۲ عدد بود در کوادرو RTX 4000 تنها ۳۶ عدد در نظر گرفته شده است. مدل جدید همچنین با تنها ۱۵۰ وات، مصرف انرژی کمتری دارد. در مقایسه باید به مصرف ۱۸۵ واتی ۲۰۷۰ اشاره کرد. البته این کاهش مصرف انرژی به قیمت کاهش سرعت ساعت پردازشگر گرافیکی حاصل شده است.

کارت گرافیک NVIDIA Quadro RTX 4000

کوادرو RTX 4000 از کدگشایی ویدیوها با کیفیت ۸K و نیز چندین فرمت ویدیویی حرفه ای پشتیبانی می کند. علاوه بر این با VirtuaLink سازگار است و به این ترتیب امکان اتصال هدست های واقعیت مجازی سازگار فراهم شده است.

کارت گرافیک ورک استیشن جدید با قیمت ۹۰۰ دلار در مقایسه با مدل های کوادرو RTX سری ۵۰۰۰، ۶۰۰۰ و ۸۰۰۰ بسیار ارزان قیمت تر است. ۳ کارت گرافیک مدل بالاتر قیمتی بین ۲۳۰۰ تا ۱۰ هزار دلار دارند.

با این حال در مقایسه باید اشاره کرد که کارت گیمنیگ جی فورس RTX 2070 قیمتی ۵۰۰ دلاری دارد. اما با این مبلغ اضافه چه چیزی دریافت می کنید؟ کارت جدید به گونه ای طراحی شده که در رندرهایی که بر کارت گرافیک مبتنی هستند خروجی بدون افت کیفیت به ویژه در OpenGL را ارائه دهد.

این مورد به ویژه در برنامه های شرکت های ادوبی و اتودسک اهمیت بالایی دارد. باید اشاره کرد که در کارت های گرافیک گیمینگ میزان کمی از خطاهای نمایش داده شده در هنگام رندر صحنه ها مشکل چندان مهمی به حساب نمی آید اما در کارت های ورک استیشن به طور معمول این گونه نیست. انویدیا از ماه آتی میلادی کوادرو RTX 4000 را روانه بازار می کند.

 

ادامه مطلب

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

پس از گمانه زنی‌های بسیار در مورد محصولِ گرافیکی اسرار آمیزِ شرکت AMD که قرار بود برای اولین بار از فناوری مبتکرانه و پرسرعت جدیدی برای حافظه استفاده کند، سرانجام این محصول را در اختیار داریم.

 

معماری تراشه‌های گرافیکی شباهتِ زیادی به اتوبوس‌های لندن دارد، به ندرت دستگاهِ جدیدی در آنها خواهید دید و از طرفِ دیگر، گاهی اوقات به طورِ غیرمنتظره ناپدید می‌شوند یا دو مدل از آنها همزمان پدیدار می‌شوند. جالبی ماجرا این است که اِی‌اِم‌دی و اِنویدیا هر دو تراشه‌های گرافیکی درجه یکشان را به فاصله‌ی یک ماه از هم ارائه کردند.

بگذارید در همین ابتدای بررسی مطلبی را روشن کنیم. دو غولِ تراشه‌های گرافیکی مسیرهای متفاوتی را برای رفعِ موانعِ گیمینگ در رزولوشن‌های بالا انتخاب کرده‌اند. البته این تصمیماتِ کلیدی در واقع قبل‌تر از اینها اتخاذ می‌شود، معمولا سال‌ها قبل، بنابراین چیزی که امروز می‌بینید مشخصاتِ اصلی طراحی شده توسطِ  تیمِ مهندسی آنها است که در سالِ ۲۰۱۲ یا حوالی آن تعیین شده است.

شرکت Nvidia قدرتِ زیادی را از معماری کم مصرفِ Maxwell بدست آورده و به توانِ عملیاتی قابلِ توجهِ آن در طراحی ۲۵۰ واتی GM200 متکی بوده است. از طرفِ دیگر، اِی‌اِم‌دی معماری GCN خود را بهینه سازی کرده و در عوض تمرکزِ خود را روی بخشِ حافظه‌ی محصولِ خود معطوف کرده است. ما همه چیز را درباره‌ی نتیجه‌ی کوشِش اِنویدیا با بررسی آمارخارق العاده‌ی GeForce GTX Titan X و همین طور جدیدا هم GTX 980 Ti می‌دانیم، پس اجازه دهید بررسی کنیم که اِی‌اِم‌دی در مقابل چه چیزی در چنته دارد و مستقیم به محصولِ برگرفته شده از معماری Fiji، یعنی رادِئون R9 Fury X بپردازیم.

همان‌گونه که قبلا خواندید، اِی‌اِم‌دی سرگذشتِ Fiji را در مراسمِ متعدد و زمان‌های مختلف، مرحله به مرحله اعلام کرده است. ابتدا جزییاتِ یک ابداع و فناوری هوشمندانه‌ی جدید که HBM خوانده می‌شد فاش شد. سپس در مراسم E3 2015 بخشی از رونمایی آن انجام شد که نمایندگانِ ارشدِ اِی‌اِم‌دی، اشاره‌هایی اِجمالی به راندمانِ این کارتِ گرافیکی داشتند و مشخصاتِ سطحِ بالای تراشه‌ی Fury X هم رسما معرفی شد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

اما Fury X پیاده سازی کاملی از معماری Fiji را به خدمت گرفته است و بر اساسِ همان روشِ ۲۸ نانومتری که از دِسامبر سال ۲۰۱۱ مورد استفاده قرار می‌گرفته، ساخته شده است. اِی‌اِم‌دی با این معماری پایه امتیازِ بزرگی را به نام خود ثبت نمی‌کند. در واقع Fury X از همان معماری GCN 1.2 یا به زبان خود اِی‌اِم‌دی مشتق نسل سومی استفاده می‌کند، مشابه‌ی همانی که در تراشه‌های گرافیکی Tonga یا Antigua و در کارت‌های گرافیکی R9 285 و R9 380 بکار گرفته شده است. راه حل Fury X برای تقابل با موانعِ پردازش در رزولوشن‌های بالا، بیش از آن‌که ظریف و مبتکرانه باشد، خَشن و بی محابا است: اِی‌اِم‌دی طراحی خود را در مقیاس بزرگتری پیاده سازی کرده تا بتواند هسته‌های پردازشی و واحدهای بافتِ بیشتری را در خود جای دهد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در حالی‌ که کارت‌های تازه متولد شده‌ی R9 390X و R9 380 به ترتیب ۲۸۱۶ و ۱۷۹۲ هسته‌ی پردازشی دارند که در ۱۱ و ۷ واحد بزرگتر  (CU(Compute Units تقسیم شده‌اند، تراشه‌ی Fiji واحدها را به تعدادِ عظیمِ ۱۶ CU افزایش داده است. با توجه به دیاگرامِ بالا، Fiji دارای ۴ واحدِ Shader Engine است که هر یک به تنهایی دارای ۱۶ compute unite هستند و هر CU هم  ۶۴ هسته را در دلِ خود دارد، با این حساب در کل تعدادِ ۴۰۹۶ واحدِ پردازشِ منطقی را در اختیار خواهیم داشت. با در نظر گرفتنِ ۱۶ واحدِ پردازشِ بافت در هر CU، در کلِ تراشه ۲۵۶ واحد TMU خواهیم داشت. با علمِ قبلی به اینکه سَقفِ فرکانسِ کاری تراشه ۱۰۵۰ مگاهرتز است، توانِ بالقوه‌ی پردازشی ۸/۶ تِرافِلاپس را تنها در یک تراشه خواهیم داشت، چیزی که به آسانی هر آنچه را که در گذشته دیده شده، حَقیر جلوه می‌دهد.

تراشه‌ی اِی‌اِم‌دی بر بستری ۵۹۶ میلی متر مربعی بنا شده، که مقداری کوچکتر از تراشه‌ی GM200 ماکسوِل انویدیا است، اما اگر چیزی در مورد طراحی این تراشه گرافیکی بدانید، مهم نیست که این تراشه چقدر بزرگ باشد، چرا که این طراحی از نظر کارشناسان همچنان یک چالش باقی می‌ماند. تمرکزِ این شرکت روی توانِ Compute یا پردازشِ چند منظوره در این معماری ( که در برخی کاربردها مثل Mining بکار گرفته می‌شد)، نگرشِ متفاوتی را در استراتژی سخت افزاری اِی‌اِم‌دی رقم زده است و بخشِ اعظمِ این تراشه هم به واحدهای پردازشی CU اختصاص داده شده است.

چیزی که در ازای پیاده سازی این روش از دست می‌دهیم، عدمِ مقیاس پذیری تعدادِ واحدهای خروجی رندر است که هنوز در تعدادِ ۶۴ واحد باقی مانده است و در کنار آن، عدم افزایشِ مشخصِ ۴ واحد پردازشِ ترسیم یا geometry و سخت افزارِ مربوطه است که هم اکنون هم در تراشه‌ی Hawaii وجود دارد. مورد دیگری که از جنبه‌ی یک کارتِ گرافیکِ بازی محور مهم است، عدمِ وجودِ بخشی است که برای اجرای سریع‌تر محاسباتِ اعشاری در Fiji لازم است و سرعتِ اجرای این محاسبات را تنها به ۱/۱۶ (یک شانزدهم) سرعتِ پردازشِ مُحاسباتِ عددِ صحیح که رقمی کمتر از توان R9 390X است ، محدود کرده است. چالشِ واقعی برای هر معماری سخت افزاری این است که گلوگاه‌هایی را که در دوره‌ی زمانی ۲ یا ۳ سال بعد ایجاد خواهد شد، پیش بینی کند. اِی‌اِم‌دی و انویدیا در این زمینه دیدگاه‌های متفاوتی را بروز داده‌اند، مثلا کارتِ GTX 980 Ti در خروجی‌های رندر یا ROP قوی‌تر است، در حالی که Fiji در بخش سایه‌زن‌ها قدرتِ بالاتری دارد.

جای دادن واحدهای بیشتر بدون افزایش مصرف

اِی‌اِم‌دی به هدف ارزنده‌ای برای جای دادنِ حدود ۵۰ درصد واحدهای سایه زن و پردازشِ بافتِ بیشتر، بدونِ افزایشِ توانِ مصرفی کارتِ گرافیکی دست یافته است، اگر بخواهیم آن را با آخرین نسلِ بهینه شده‌ی پردازنده‌های Granada که در R9 390X وجود دارد مقایسه کنیم. پُرسشِ اساسی که باید پاسخ داده شود این است که اِی‌اِم‌دی این مهم را چگونه محقق کرده است؟ پاسخ در ۳ قسمت خلاصه است.

هر اِشتقاقِ و بازسازی جدید از تراشه‌های گرافیکی قدیمی‌تر از آخرین پیشرفت‌های فناوری بهره‌مند می‌شوند، چیزی که در نسلِ اول آنها قابل پیاده‌ سازی نبود و Fiji یک نمونه‌ی آن است. اِی‌اِم‌دی آخرین دستاوردهای بهینه سازی مصرفِ توان را از تجربیاتِ خود با APU های Carrizo به Fiji منتقل کرده است.

روشی که هر کارت فرکانسِ خود را به سطحِ مشخصی در حالتِ Boost افزایش می‌دهد، به ترکیبِ مشخصی از ولتاژ و نقاطِ فرکانسی خاص بستگی دارد که با چیزی بیشتر از یک منحنی خطی تعیین می‌گردد. اکنون هر یک از این نقاط بر اساس فاکتورهای دیگری مثلِ دما و کیفیتِ سیلیکون مشخص می‌شوند و این کنترلِ دست چین شده، به Fury X امکان می‌دهد که بدونِ اتلافِ بی‌ دلیلِ ولتاژ به حداکثر سرعتِ خود دسترسی پیدا کند.

مدیریتِ توانِ هوشمندانه هم شما را فراتر از مواردِ گفته شده به پیش خواهد برد. بخشِ دومِ بهینه سازی توان، نظارت بر کنترلِ مصرف با کاستن از دما تا جای ممکن است. یک اصلِ ابتدایی فیزیک این است که اگر دما افزایش یابد، مصرفِ توان هم بیشتر می‌شود، حتی اگر ولتاژ بیشتری به پردازنده اعمال نشود که این رخداد به اثر Poole-Frenkel مشهور است. به بیانِ ساده، با خُنک نگه داشتنِ کارت توسطِ خنک کننده‌ی مایع و در دمای پایین، اِی‌اِم‌دی توانسته است به میزان مطمئنی از توانِ مصرفی کارت بِکاهد.

و البته HBM

همان‌گونه که قبلا در مورد HBM به جُزییات پرداخته‌ایم، مصرفِ توانِ HBM به میزان قابل توجهی پایین‌تر از GDDR5 است و پهنای باندِ بالاتر را با استفاده از یک عرضِ باندِ فوِق عریض، اما کندتر که مستقیما با کمک یک رابط به تراشه‌ی گرافیکی متصل می‌شود، فرآهم می‌سازد. همچنین HBM دسترسی با تاخیرِ کمتر و ساده‌تر بودنِ یکپارچگی با هسته‌ی تراشه‌ی گرافیکی را هم ارائه می‌کند. اِی‌اِم‌دی می‌گوید که بخش قابل توجهی از بسترِ تراشه را به کمکِ عدم نیاز به ساختِ رابطِ حافظه‌ی ۵۱۲ بیتی GDDR5 ( مانند همان بخشی که در R9 390X پیاده سازی شده است) صَرفه جویی کرده است.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

با اینکه HBM سرشار از مزیت‌های متعدد مثلِ پهنای باندِ بسیار بالا با تاخیرِ پایین و نیاز به فضای بسیار کمتر روی برد است، اما یک ایرادِ ابتدایی هم دارد. اولین نسلِ HBM به ۴ پشته‌ی ۱ گیگابایتی حافظه محدود است که دسترسی تراشه‌ی گرافیکی را تنها به مقدارِ کلِ ۴ گیگابایت ممکن می‌سازد. این در حالی است که اِنویدیا کارت‌های رده بالای خود را به ۶ و ۱۲ گیگابایت حافظه مجهز کرده و خودِ اِی‌اِم‌دی هم ۸ گیگابایت رم گرافیکی را در آخرین محصولات R9 390 و 390X بکار گرفته است. از اِی‌اِم‌دی در موردِ نگرانی از ایجادِ مشکلِ حافظه‌ی ۴ گیگابایتی HBM برای Fiji پرسیده شد که شرکت در پاسخ این مساله را کاملا رد کرد و از ما خواست که تاثیرِ بافرِ ۴ گیگابایتی را خودمان در تست‌ها و بنچمارک‌ها بررسی کنیم و ببینیم که  مَساله ساز می‌شود یا خیر. البته پاسخ به این پرسش سوای انجامِ تست‌های مذکور، بدون دسترسی داشتن به کارتِ مشابه‌ای که از ۸ گیگابایت رم HBM استفاده کند کمی مُشکل است.

بهره‌وری به راندمان منتهی می‌شود

اِی‌اِم‌دی توانسته یک تراشه‌ی بزرگ را با توانِ مصرفی نسبتا مناسبِ ۲۷۵ وات تولید کند، زیرا از سه فناوری کلیدی را در آن بهره گیری کرده است: کُنترل توانِ بهینه شده، خُنک کننده‌ی مایع و حافظه‌ی HBM. اگر اینها تاکنون مُعرفی نشده یا قابل استفاده نبودند، کارت Fury X می‌توانست مصرفی برابر با ۳۷۵ وات یا حتی بالاتر داشته باشد، چیزی که نه قابل بهره برداری بود و نه به راحتی خنک می‌شد.

 

حال که به مشخصاتِ تکنیکی و ویژگی‌های معماری Fury X پرداختیم، بهتر است به سراغِ خودِ محصول برویم و نگاهی به آن داشته باشیم.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

صرفه جویی در فضای اشغالی کارت که به مَدَدِ بهره گیری از HBM مُیسر شده، طولِ کارت را به ۷/۵ اینچ یا ۱۹ سانتی‌متر رسانده است. همچنین این کارت دو اسلات را اشغال می‌کند. کارتِ گرافیکِ R9 Nano حتی از این هم کوچک‌تر است و تنها ۶ اینچ یا حدود ۱۵ سانتی‌متر طول دارد.

با نگاه به خروجی‌ها مشخص می‌شود که اِی‌اِم‌دی از بکارگیری خروجی‌های تصویری قدیمی‌تر مثل DVI صرف‌نظر کرده است و به جای آن از سه اتصالِ DisplayPort 1.2a و یک اتصال HDMI 1.4 استفاده کرده است. این انتخابِ آخری تعجب برانگیز بوده است چرا که خروجی آن حداکثر به رزولوشنِ 4K در فرکانسِ نوسازی تصویرِ ۳۰ هرتز ختم می‌شود و استانداردِ جدیدتر، یعنی نسخه‌ی ۲ می‌تواند گرفتنِ ۶۰ هرتز را هم مُیسر سازد. این مساله‌ی مهمی است، چرا که ابعادِ کوچکِ کارت و کم صدایی آن، استفاده از آن را در پی‌سی های اتاق نشینمن مناسب کرده است. اما اگر تلویزیونِ 4K داشته باشید که عموما هم روی HDMI 2.0 کار می‌کنند. برای گرفتنِ رزولوشن و فرکانسِ مناسب با مُشکل مواجه خواهید شد.

سخت افزار - بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بنا بر ادعای اِی‌اِم‌دی، خُنک کننده‌ی مایعِ استفاده شده در اینجا برای دفعِ توانِ حرارتی ۵۰۰ وات کفایت می‌کند و تراشه‌ی اصلی، حافظه‌های HBM و قطعات VRM را در یک چرخه‌ی کامل در بر گرفته است. به بیان دقیق‌تر، این خُنک کننده توسطِ شرکتِ Cooler Master برای اِی‌اِم‌دی ساخته شده و پُمپِ چند کاره‌ی آن در تماسِ مُستقیم با صفحه‌ی مسی پوشش دهنده‌ی GPU و حافظه‌ی HBM  است. مسیر گردشِ مایع با یک لوله‌ی مسی و سینک حرارتی بسط داده شده تا اجزای VRM یا مدار تغذیه‌ی ولتاژ را هم در بر بگیرد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

خودِ کارت هم  یک پوششِ زیبا و شیک دارد، با جنسی از آلیاژِ نیکل آلومنیومِ سیاه رنگ که روی قاب خنک کننده کار شده است. کیفیتِ ساخت و ظرافتِ طراحی آن بهتر از کارت‌های مرجع R9 290X است. اِی‌اِم‌دی قرار است به زودی مدل سه بعدی قاب خنک کننده را در بلاگی منتشر کند تا طراحان بتوانند طرح‌های مورد نظر خود راطراحی کرده و بسازند.

البته ما طراحی چشم نواز و مدرنِ کارت‌های مرجعِ اِنویدیا با قابِ آلومنیومی را بیشتر ترجیح می‌دهیم. موردِ دیگر اینکه طراحی قابِ کارت به گونه‌ای است که لوله‌های خنک کننده از پشتِ کارت خارج می‌شوند و این خود جبرانِ کوچک بودن کارت را تا حدی می‌کند و برای نصب در کیس‌های جمع و جور کمی دردسر ایجاد می‌کند. حتی در کیس‌های بزرگتر که خنک کننده‌ی پردازنده‌ی بزرگی داشته باشند هم نصبِ کارت مُستلزمِ باز کردن و بستنِ مجددِ سینکِ خنک کننده است. ما هم مجبور شدیم فنِ غول پیکرِ Noctua NH-D15 را ابتدا باز کنیم و پس از نصبِ رادیاتورِ کارتِ Fury X در پشتِ کیس، مجددا آن را در جای خود روی مادربورد نصب کنیم.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در اینجا ۹ عدد نشانگرِ LED دقیقا بالای کانکتورهای برق ۸ پینی داریم که هدف از تعبیه‌ی آنها نمایشِ میزانِ لود تراشه‌ی گرافیکی در هر لحظه است. این نشانگرها قابلِ خاموش شدن هستند، رنگ آنها توسط تعدادی سوییچِ کوچک در پشتِ کارت از حالتِ پیش فرضِ قرمز به آبی خالص یا ترکیبی از آبی و قرمز قابلِ تغییر است. یک LED اضافه‌ی دیگر در انتهای سمتِ چپِ آنها هم ، قرار گرفتنِ کارت در وضعیت ZeroCore یا حالتِ بیکار را با نورِ سبز رنگ نشان خواهد داد.

همان‌گونه که در کارت‌های مُدرن اِی‌اِم‌دی مرسوم بوده است، یک سوییچِ بایوسِ کوچک روی کارت تعبیه شده که حالتِ دومی را برای بوتِ کارت در اختیار حرفه‌ای‌ها قرار می‌دهد که در صورت خطای تنظیماتِ بایوس اول بتوانند از تنظیماتِ کارخانه‌ای بایوسِ دوم سیستم را بوت کنند.

 

پس از بررسی مشخصاتِ فیزیکی کارت، حالا نوبت به یک آزمونِ عملی است.

مشخصات سیستم تست

تمامِ کارت‌های گرافیکی در رزولوشنِ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰،  ٢۵۶٠ در ١۶٠٠ و ٣٨۴٠ در ٢١۶٠ که همان UHD یا 4K است آزمایش شده‌اند. فرکانسِ هسته و حافظه در تمامِ مدل‌ها با مشخصاتِ مرجعِ انویدیا و اِی‌اِم‌دی تنظیم شده است.

  • پردازنده:  Intel Core i7-4770K – quad core, overclocked up to 4.40GHz
  • خنک کننده: Noctua NH-D15
  • مادربورد: Asus Z97-A
  • حافظه: 16GB Corsair Vengeance Pro (2x8GB) DDR3 @ 1866MHz
  • منبع تغذیه: Corsair AX760i
  • ذخیره ساز اصلی: Crucial M500 240GB SSD
  • ذخیره ساز دوم: SK hynix Canvas SC300 512GB SSD
  • کیس: Corsair Graphite Series 600T
  • مانیتور: ( Philips Brilliance 4K Ultra HD LED (288P6LJEB/00
  • سیستم عامل: Windows 8.1 64-bit

بنچمارک: 3DMARK 2013 و GTA V

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

انتظار به پایان رسید! حالا می‌توانیم Fury X را با 3DMark امتحان کنیم. این برنامه معمولا تصویرِ معقولی از چیزی که در بازی‌های واقعی می‌شود انتظار داشت، ارائه می‌کند. در اینجا می‌بینیم که Fury X چند درصد پایین‌تر از GTX 980 Ti و Titan X در رزولوشنِ 1080p ظاهر شده است.

در رزولوشنِ 2K فاصله‌ی Fury X با کارتِ رقیبِ قابل چشم پوشی است. کارتِ Fury X در اینجا حدودِ ۵۰ درصد سریع‌تر از R9 290X عمل می‌کند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

و این کارتی است که برای 4K ساخته شده است. کارتِ ما در اینجا اندکی بالاتر از GTX 980 Ti  مُدلِ مرجع قرار می‌گیرد. آیا این رفتار در تست‌های بعدی هم تکرار خواهد شد؟ اجازه دهید با هم بررسی کنیم.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در رزولوشنِ 1080p هم کارتِ ما از رقیبش فاصله دارد. در این رزولوشن حتی یک کارتِ رادئون HD 7970 هم کفایت می‌کند. کارت GTX 980 Ti حدود ۱۴ درصد سریع‌تر از Fury X عمل می‌کند، اما  متوسطِ نرخِ فریمِ Fury X از GTX 980 معمولی ۴ درصد بیشتر است که برابر با ۵ فریم بر ثانیه‌ی بالاتر است.
بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در رزولوشنِ 2K اختلافِ بینِ دو رقیب کمتر می‌شود و Fury X تنها ۳ درصد از GTX 980 Ti عقب‌تر است. هر چند که کمینه‌ی فریم در این دو مدل فاصله‌ی بیشتری دارد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

این الگو مجددا تکرار می‌شود. در رزولوشن‌های پایین‌تر Fury X عقب می‌ماند اما ترکیبِ توانِ بالای هسته‌های پردازشی سایه زن در کنارِ پهنای باندِ بی نظیر آن، دوباره آن را به صحنه‌ی رقابت برمی‌گرداند. در اینجا هر دو کارتِ رقیب بازدهی عالی نشان می‌دهند.

بنچمارک: Total War: Rom II و Witcher 3: Wild Hunt

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

این بازی نمادی از تحمیلِ پردازشِ سنگین بر روی پردازنده‌ی اصلی در عینِ فشار بر روی تراشه‌ی گرافیکی است، در اینجا هم Fury X میانگینِ نرخِ فریمِ ۱۳ درصد پایین‌تر از GeForce GTX 980 Ti دارد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در رزولوشنِ 2160p هم Fury X فقط ۴ فریم در ثانیه پایین‌تر از 980 Ti قرار می‌گیرد، اما در حینِ بازی دوش به دوشِ آن و به شایستگی عمل می‌کند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

اگر می‌خواهید قویترین تراشه‌های گرافیکی را هم به گریه وادار کنید، این بازی را در تنظیمات Extreme اجرا کنید. بر خلاف بازی‌های قبلی، اینبار دیگر Fury X نمی‌تواند در رزولوشنِ 4K از GTX 980 Ti سبقت بگیرد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بسیاری از کاربران داشتنِ راندمان بالا در این بازی را ملاک قدرت و توانمندی سیستم خود در اجرای بازی‌ها قرار داده‌اند. کارت‌های پرچمدار اِنویدیا دوباره در صدرِ نمودار قرار دارند، اما کارتِ Fury X هم با فاصله‌ی تنها ۱۱ فریم در حال تعقیبِ رقیب است.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

مطابقِ انتظارِ برآمده از بنچمارک‌های قبلی، در اینجا هم فاصله کاهش می‌یابد و دو رقیب بدون اختلاف محسوسی عمل می‌کنند. ۳ رتبه‌ی نخست ما در اینجا فاصله‌ی زیادی با بقیه دارند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در اینجا رقابت شانه به شانه است و اختلافِ Fury X با GTX 980 Ti تنها ۱ فریم است. اما این دو کارت به همراه تایتان ایکس، تنها مدل‌هایی هستند که قادرند این بازی را در رزولوشن 4K با کمترین فریم مناسب اجرا کنند.

بنچمارک: Bioshock: infinite و Tomb Raider 2013

سخت افزار - بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

بازی زیبا و مشهوری که بر اساسِ موتورِ گرافیکی آنریل و با راندمانِ بالا ساخته شده است و در آن تمامی کارت‌های گرافیکی ما متوسطِ راندمانی بالاتر از ۵۰ فریم را تولید می‌کنند. در اینجا Fury X حدودِ ۱۰ درصد از GTX 980 Ti کم قدرت‌تر ظاهر می‌شود.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

با افزایش رزولوشن به 2K، متوسطِ نرخِ فریمِ این دو کارت تنها ۳ فریم فاصله دارند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در اینجا و در بالاترین حالتِ تستِ ما هم کارت Fury X مجددا برتری نه چندان آشکارِ خود را باز می‌یابد.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

در این بازی یک بنچمارکِ ۴۵ ثانیه‌ای را با تنظیماتِ Ultra اجرا کردیم. کارتِ گرافیکیِ گران قیمتِ تایتان ایکس به GeForce GTX 980 Ti نزدیک‌تر است تا Fury X به آن. هر چند که Fury X تنها ۷ فریم کمتر تولید کرده است.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

برای اولین بار فرمولِ قبلی نقض شده و کارتِ Fury X اندکی سریع‌تر از GTX 980 Ti عمل می‌کند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

و اما در رزولوشن 4K، گرافیکِ قدرتمندِ Fury X در رتبه‌ی دوم نمودار جای می‌گیرد و اقتدارِ خود را با ارائه‌ی تنها ۱ فریم بیشتر از GTX 980 Ti تثبیت می‌کند.

 

به‌نظر شما مصرف و حرارتِ این کارت در چه سطحی است؟ در صفحه‌ی بعدی این موارد را بررسی و جمع بندی خواهیم کرد.

توان مصرفی و دما

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

اعتبارِ توانِ مصرفی Fury X حقیقتا قابلِ رقابت با طیفِ وسیعی از کارت‌های گرافیکی رده بالا است. کارت GTX 980 Ti باز هم اندکی بهینه‌تر عمل می‌کند .

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

خنک کننده‌ی مایع یکی از نقاطِ قوتِ دو گرافیک رده بالای اِی‌اِم‌دی است. ( در کنار R9 295X2) مشاهد‌ه‌ی دمای ۶۵ درجه‌ی سانتیگراد پس از بازی سنگین بدونِ اغراق ستودنی است.

نویز

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

کارتِ Fury X کم‌صداترین کارتِ موجود در بینِ ۱۱ مدلِ تست شده در هنگامِ بازی است. اما در زمانِ بیکاری دستگاه، نویزِ  تولیدی از پُمپِ خنک کننده‌ی کارت در سیستمِ تقریبا بی‌صدای ما  قابلِ شنیدن است.

جمع بندی

اِی‌اِم‌دی و اِنویدیا روش‌های متضادی را برای ساخت کارت‌های  پرچمدار خود در میانه‌ی سال ٢٠١٥ میلادی در پیش گرفته‌اند. با وجود مشکلاتی که در روش ساخت ٢٠ نانومتری ایجاد شده بود، که تا الان هم باید رفع می‌شد، هر دو شرکت مجبور شدند که معماری های خود را برای پیاده سازی و تولید با صرفه روی روش تولید ٢٨ نانومتری موجود بازنگری کنند.

کارت Fury X به سادگی بهترین محصولِ گرافیکی است که اِی‌اِم‌دی تا کنون تولید کرده است. افزایشِ راندمانِ ٤٠ درصدی نسبت به R9 290X جای انتقاد ندارد، اما برای رقابتِ واقعی کافی نیست. اِنویدیا با پیش دستی در عرضه‌ی GeForce GTX 980 Ti، از هسته‌ی بهینه‌تر ماکسوِل و حافظه‌های GDDR5 معمولی برای بدست آوردن راندمانی در بنچمارک‌ها استفاده کرد که از نظرِ ما کمی بهتر از آخرین کارت رادِئون عرضه شده است. کارت‌های اختصاصی GTX 980 Ti تولید شده توسط شُرکای تجاری اِنویدیا ( مثل ایسوس، گیگابایت، MSI و غیره) هنوز سریع‌ترند و بهتر هم اورکلاک می‌شوند.

بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

 

از اینکه می‌بینیم Fury X توانسته اِی‌اِم‌دی را در صحنه‌ی رقابتِ کارت‌های گرافیکی رده بالا به جایگاهِ پیشرو سوق دهد، دلگرم شده‌ایم. این کارت را می‌توان در سیستم‌های کوچک که GTX 980 Ti قابلِ نصب نیست، استفاده کرد. نوآوری واقعی آن در زمینه‌ی حافظه و راندمانش در بازی‌ها، آن را بسیار به محصولِ پرچمدارِ اِنویدیا نزدیک کرده است. در نهایت، فضای رقابت پی‌سی گیمینگ در حال حاضر تا حدودی هم با اِکوسیستمی که شما به عنوان خریدار ترجیح می‌دهید تعیین می‌شود، اِی‌اِم‌دی یا اِنویدیا ، FreeSync در برابر G-Sync و یا Catalyst در برابر GeForce.بررسی کارت گرافیکی AMD Radeon R9 Fury X

تصمیم گیری برای انتخاب میان این دو غول گرافیکی کارِ آسانی نیست، اما اگر پولِ خرید کارتی در این سطح را داشتیم و مجبور به انتخاب هم بودیم، یک کارتِ اختصاصی و اورکلاک شده‌ی GTX 980 Ti ساختِ شُرکا را برای خرید ترجیح می‌دادیم. هر کُدام را که سرانجام انتخاب کنید، رقابت برای مشتریانِ نهایی سودمند است، که اِی‌اِم‌دی با عرضه‌ی Fury X این مهم را برای کاربران فرآهم کرده است.

ادامه مطلب

قوی ترین قطعات سخت افزاری موجود در بازار برای کامپیوترهای شخصی

قوی ترین قطعات سخت افزاری موجود در بازار برای کامپیوترهای شخصی

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

به دنبال کامپیوتر شخصی با قوی‌ترین سخت‌افزار حال حاضر بازار هستید و قیمت آن نیز برای‌تان اهمیتی ندارد؟

یکی از امتیازات کامپیوترهای شخصی یا PCها، قابلیت ارتقای آنها است که طبیعتی انعطاف‌پذیر به این دستگاه‌ها داده است. انتخاب‌های زیادی همواره در بازار وجود دارند که کاربران می‌توانند قطعات سیستم مورد نظر خود را از میان آنها انتخاب کنند. برای کاربرانی که محدودیت مالی ندارند، انتخاب‌های رده‌ بالا با قدرت فوق‌العاده وجود دارند که می‌توانند آنها را راضی کنند. در ادامه به معرفی برترین قطعات سخت‌افزاری موجود در بازار برای کامپیوترهای شخصی می‌پردازیم که البته در کنار یکدیگر نیز به خوبی عمل می‌کنند.

پردازنده

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

قلب تپنده‌ی کامپیوترهای شخصی می‌تواند انتخاب اول برای جمع کردن یک سیستم عالی باشد. قوی‌ترین پردازنده‌ی موجود در بازار، سری ۱۰ هسته‌ای اینتل به نام Core i7-6950X است که با قیمتی حدود ۱۶۵۰ دلار در وبسایت آمازون به فروش می‌رسد. حداکثر فرکانس این پردازنده ۳.۵ گیگاهرتز است که ممکن است در نگاه اول عالی به نظر نرسد. اما تجهیز این غول پردازشی به ۱۰ هسته، آن را به یک موتور بی رقیب تبدیل کرده است که توانایی‌های اورکلاک بالایی نیز دارد.

اگر توانایی خرید این سری از پردازنده را ندارید اما علاقمند هستید تا از آخرین تکنولوژی اینتل استفاده کنید، می‌توانید نسخه‌ی ۸ هسته‌ای آن با نام i7-6900K یا نسخه‌ی ۶ هسته‌ای با نام i7-6850K را تهیه کنید که به ترتیب قیمت‌هایی حدود ۱۰۹۰ و ۶۱۰ دلار دارند.

مادربورد

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

پس از انتخاب پردازنده، کاربر می‌تواند مادربورد هماهنگ با آن را انتخاب کند. پردازنده‌های معرفی شده‌ی اینتل از چیپست X99 و سوکت LGA2011 استفاده می‌کنند که بهترین انتخاب برای پشتیبانی از آنها، مادربورد ایسوس مدل X99 Deluxe-II است که قیمتی حدود ۴۱۹ دلار دارد. این مادربورد هر آنچه که یک کاربر حرفه‌ای نیاز داشته باشد را دارد. اسلات‌های حافظه‌ی U.2 و M.2، اتصال‌های USB 3.1 نوع سی، ۸ اسلات رم با پشتیبانی از نوع DDR4 تا 3333MHz، اسلات‌های PCI پیشرفته که می‌توانند از قوی‌ترین کارت‌های گرافیک بازار پشتیبانی کنند و سوکت‌هایی با پشتیبانی از اورکلاک برای پردازنده‌ها.

تنها رقیب این مادربورد را می‌توان MSI X99 SLI Plus نامید که با قیمت ۲۳۰ دلار به فروش می‌رسد و با بروزرسانی بایوس، از پردازنده‌ی معرفی شده پشتیبانی می‌کند.

حافظه‌ی رم

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

پلتفرم X99 اینتل، محدودیت ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی رم را از بین برد. در نتیجه می‌توان برای این پردازنده، پکیج ۱۲۸ گیگابایتی Corsair Dominator Platinum را انتخاب کرد که با قیمت ۱۰۶۶ دلار در آمازون به فروش می‌رسد. البته واضح است که خرید این مقدار حافظه‌ی رم توجیهی ندارد. فروش این قطعه‌ی سخت‌افزاری آن قدر پایین است که آمازون زمان ارسال آن را یک تا دو ماه اعلام می‌کند. انتخاب معقولانه‌تر پکیج ۶۴ گیگابایتی این حافظه‌ها است که با قیمت ۴۷۰ دلار به فروش می‌رسد و به سرعت هم ارسال می‌شود. به هر حال هنوز هم می‌توان انتخاب‌های ارزان‌تری در این بخش داشت. تنها نکته‌ای که باید در خرید انتخاب‌های ارزان‌تر در نظر داشت، انتخاب حافظه‌های DDR4 است.

کارت گرافیک

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

کارت گرافیک مهم‌ترین بخش برای انتخاب گیمرهای حرفه‌ای است که می‌تواند بیشترین تاثیر را برای یک تجربه‌ی فراموش نشدنی داشته باشد. بهترین انتخاب در این زمینه، کارت گرافیک فوق قدرتمند انویدیا با نام Titan X Pascal است که قیمت ۱۲۰۰ دلاری دارد. بررسی‌های این غول گرافیکی نشان می‌دهد که این قطعه اولین کارت گرافیکی است که می‌تواند تصاویر 4K را با ۶۰ فریم بر ثانیه و بدون هیچ مشکلی پخش کند. انتخاب بعدی در این بخش، کارت گرافیک EVGA GTX 1080 FTW است که قیمت ۶۸۰ دلاری دارد. این کارت گرافیک، خنک و بی‌صدا کار می‌کند و قابلیت‌های اورکلاک بالایی نیز دارد.

نمایشگر

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

با خرید یک کارت گرافیک حرفه‌ای، باید نمایشگری که بتواند این کیفیت بالا را نماش دهد نیز انتخاب کنیم. نمایشگرها در ابعاد و اشکال مختلفی عرضه می‌شوند و بهترین انتخاب در بین آنها، نمایگشرهای واید هستند که از پنل IPS و زمان پاسخگویی بالا بهره‌مند باشند. این نمایشگرها به پنل‌های TN قدرتمند نیز مجهز هستند.

برای رزولوشن‌های بالا، نمایشگر مدل Predator XB271HK ایسر پیشنهاد می‌شود که قیمت ۸۶۹ دلاری و فرکانس نمایش ۶۰ هرتز دارد. اگر به دنبال فرکانس بالاتر در نمایش باشید، نمایشگر ایسوس مدل ROG SWIFT PG348Q انتخاب مناسبی است که با قیمت ۱۲۳۳ دلاری، فرکانس ۱۰۰ هرتز و رزولوشن ۱۴۴۰*۳۴۴۰ دارد. اما سریع‌ترین نمایشگر در این دسته، مدل XB270HU ایسر است که فرکانس ۱۴۴ هرتز دارد. قیمت این نمایشگر که با ابعاد ۲۷ اینچی به فروش می‌رسد، ۷۵۰ دلار است. اما برای کاربرانی که مصرف گیمینگ ندارند و از این کامپیوترهای قدرتمند برای طراحی استفاده می‌کنند، انتخاب‌های حرفه‌ای‌تری وجود دارند که با قیمت بسیار بالا، رنگ‌های کامل ۱۰ بیتی و بیش از ۹۹ درصد از رنگ‌های RGB ادوبی را پشتیبانی می‌کنند. بهترین انتخاب از این نوع، نمایشگر NEC PA322UHD است که قیمت ۲۸۹۲ دلاری آن در آمازون، انتخاب آن را برای اکثر کاربران غیر ممکن می‌کند.

ذخیره‌سازی

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

در این بخش، بسته به نیاز کاربر می‌توان از SSD یا هارد درایو استفاده کرد. بهترین SSD موجود در بازار با ظرفیت بالا، Smsung 850 EVO است که ظرفیت ۴ ترابایتی و قیمتی حدود ۱۳۹۶ دلار دارد. در بین هاردها نیز Seagate بهترین انتخاب است و هارد ۱۰ ترابایتی فوق سریع BarraCuda را با قیمت ۵۸۰ دلار به فروش می‌رساند.

اما اگر کاربر نیازی به فضای زیاد نداشته باشد و به سرعت اهمیت بیشتری بدهد، Samsung 950 Pro با ظرفیت 512 گیگابایت و قیمت ۳۱۸ دلار، انتخاب مناسبی است. این SSD سرعت نوشتن حدود ۲ گیگابیت بر ثانیه را برای کاربر به ارمغان می‌آورد.

منبع تغذیه

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

به خاطر مصرف بهینه‌ی انرژی در نسل‌های جدید پردازنده و کارت گرافیک، سیستم‌های مجهز به یک کارت گرافیک، به قدرتی بیش از ۶۰۰ وات نیاز نخواهند داشت. اما از آنجا که در این لیست قصد داریم بهترین قطعات را معرفی کنیم، منبع تغذیه‌ی Crosair AX1500i با قیمت ۴۱۰ دلار، انتخاب اول خواهد بود که در تمامی آزمایش‌های سخت‌افزاری بهترین نتایج را داشته است. انتخاب بعدی نیز تولید همین کمپانی است که با نام AX1200i شناخته می‌شود و قیمتی حدود ۳۱۱ دلار دارد.

دیگر قطعات

سخت افزار - قوی ترین قطعات سخت افزاری

انتخاب قطعات دیگر مانند کیبورد، ماوس، هدست و لوازم جانبی، به سلیقه‌ی اشخاص وابسته است. اما در این بخش هم تلاش می‌کنیم تا بهترین انتخاب‌ها را معرفی کنیم.

در بخش کیبورها، باز هم Crosair انتخاب‌های حرفه‌ای را پیش روی کاربر می‌گذارد. مدل K95 RGB که قیمت ۱۹۰ دلاری دارد، با وجود طراحی ساده، از رنگ های زیبای RGB بهره می‌برد. در ساخت این کیبورد از آلومینیم گرید هوایی استفاده شده و قابلیت نوشتن کدهای ماکرو برای دکمه‌های آن نیز در نظر گرفته شده است. انتخاب ارزان‌تر در این بخش نیز متعلق به همین کمپانی و مدل K70 با قیمت ۱۳۰ دلار است.

برای انتخاب ماوس نیز بهتر است کاربران به کاربری و ارگونومی محصولات توجه داشته باشند. ماوس Logitech G502 Proteus Core با قیمت ۹۵ دلاری می‌تواند انتخاب خوبی باشد.

برای انتخاب کیس نیز گزینه‌های زیادی پیش روی کاربران فوق حرفه‌ای وجود دارد. یکی از کیس‌های قدرتمند و زیبا در این بخش، In Win H Tower است که قیمت سرسام‌ آور ۲۴۰۰ دلاری دارد. کیس دیگری که می‌توان با قیمت بهتر معرفی کرد، باز هم متعلق به شرکت کراسیر است که Obsidian 900D نام دارد و با قیمت ۳۳۷ دلار به فروش می‌رسد.

ادامه مطلب